I Koryntian 12
1Wylicza łaski darmo dane ku zbudowaniu kościoła świętego, który przypodoba ciału człowieczemu przyrodzonemu. A o duchownych, bracia! nie chcę, abyście wiedzieć nie mieli.
2Wiecie, iż gdyście poganie byli, do niemych bałwanów, jako was prowadzono, szliście.
3Przetóż oznajmuję wam, iż żaden w Duchu Bożym mówiąc, nie mówi przeklęctwa Jezusowi. A żaden nie może rzec: Pan Jezus, jedno w Duchu Świętym.
4Różności darów są, lecz tenże Duch.
5I są różności posług, ale tenże Pan.
6I są różności spraw, ale tenże Bóg, który sprawuje wszystko we wszystkich.
7A każdemu bywa dane okazanie Ducha ku pożytkowi.
8Jednemu przez Ducha bywa dana mowa mądrości, a drugiemu mowa umiejętności według tegóż Ducha;
9Inszemu wiara w tymże Duchu, drugiemu łaska uzdrawiania w tymże Duchu;
10Drugiemu czynienie cudów, drugiemu proroctwo, drugiemu rozeznanie duchów, inszemu rozmaitość języków, a drugiemu tłómaczenie mów.
11A to wszystko sprawuje jeden a tenże Duch, udzielając z osobna każdemu, jako chce.
12Albowiem jako ciało jedno jest, a członków ma wiele: a wszystkie członki ciała, choć ich wiele jest, wszakże są jednem ciałem: takżeć i Chrystus.
13Albowiem w jednym Duchu my wszyscy w jedno ciało jesteśmy ochrzczeni, bądź Żydowie, bądź poganie, bądź niewolnicy, bądź wolni: a wszyscy jednym Duchem jesteśmy napojeni.
14Bo i ciało nie jest jeden członek, ale wiele.
15Jeźliby rzekła noga: Iżem nie jest ręką, nie jestem z ciała; izali dlatego z ciała nie jest?
16A jeźliby rzekło ucho: Iżem nie jest okiem, nie jestem z ciała; izali dlatego nie jest z ciała?
17Jeźliż wszystko ciało okiem, gdzież słuch? Jeźli wszystko słuchem, gdzież wonienie?
18A teraz Bóg położył członki, każdy z nich w ciele, jako chciał.
19A gdyby wszystkie były jednym członkiem, gdzież ciało?
20Lecz teraz, acz wiele członków, ale jedno ciało.
21A nie może rzec oko ręce: Nie potrzeba mi cię; albo zasię głowa nogom: Nie potrzebuję was.
22Owszem daleko więcéj członki ciała, które się zdadzą być mdlejsze, są potrzebniejsze.
23A członkom ciała, które mniemamy być niepoczciwsze, tymże większéj poczciwości przydawamy: a [ 1058] które są sromotne nasze, obfitszą poczciwość mają.
24A poczciwe nasze niczego nie potrzebują; ale Bóg społu umiarkował ciało, temu, któremu nie dostawało, większą cześć dawszy.
25Aby nie było rozerwanie w ciele, ale iżby jedne członki o drugich tóż staranie miały?
26A jeźli co cierpi jeden członek, społu cierpią wszystkie członki: choć bywa uczczon jeden członek, wespół się radują wszystkie członki.
27Lecz wy jesteście ciałem Chrystusowem, i członkami z członka.
28A Bógci postanowił niektóre w kościele: najprzód Apostoły, powtóre proroki, potrzecie nauczyciele, potem mocy, ktemu łaski uzdrawiania, podpomagania, rządzenia, różności języków i wykładania mów.
29Izali wszyscy Apostółmi? Izali wszyscy prorokami?
30Izali wszyscy nauczycielmi? Izali wszyscy mocami? Izali wszyscy łaskę mają uzdrawiania? Izali wszyscy języki mówią? Izali wszyscy tłómaczą?
31Pragnijcie lepszych darów. A jeszcze zacniejszą drogę wam ukazuję.