Efezjan 5
1Którzy łaski Chrystusowéj żądają, mając się wystrzegać grzechów cielesnych, obżarstwa, nieczytości nieczystości, i przyczyn ich, w małżeństwie téż rządnie się sprawować. B ądźcież tedy naśladowcami Bożymi, jako synowie najmilsi,
2A chódźcie w miłości, jako i Chrystus umiłował nas i wydał samego siebie za nas obiatą i ofiarą Bogu na wonność wdzięczności.
3A porubstwo i wszelka nieczystość, albo łakomstwo niechaj nie będzie ani pomieniono między wami, jako świętym przystoi.
4Albo sprosność, albo głupia mowa, albo żartowanie, które do rzeczy nie należy, ale raczéj dziękowanie.
5Bo to wiedzcie rozumiejąc, iż wszelki porubca, albo nieczysty, albo łakomiec, (co jest bałwochwalstwo,) nie ma dziedzictwa w królestwie Chrystusowem i Bożem.
6Niechaj was nikt nie zwodzi próżnemi słowy; albowiem dlategoć przychodzi gniew Boży na syny niewierności.
7Nie bądźcież tedy uczęstnikami ich.
8Albowiemeście byli niekiedy ciemnością; lecz teraz światłością w Panu. Jako synowie światłości chódźcie.
9Bo owoc światłości jest w wszelakiéj dobrotliwości i sprawiedliwości i prawdzie.
10Doświadczając, co jest wdzięcznego Bogu:
11A nie spółkujcie z uczynkami niepożytecznemi ciemności, ale raczéj strofujcie.
12Albowiem co się od nich potajemnie dzieje, sromota i powiadać.
13A wszystko, co bywa strofowano, od światłości bywa objawiono; bo wszystko, co objawiono bywa, jest światło. [ 1082]
14Dlatego mówi: Wstań, który śpisz, i powstań zmartwych, a oświeci cię Chrystus.
15Patrzcież tedy, bracia! jakobyście ostróżnie chodzili, nie jako niemądrzy, ale jako mądrzy,
16Czas odkupując, iż dni złe są.
17A przetóż nie bądźcie nieroztropnymi, ale rozumiejącymi, która jest wola Boża.
18A nie upijajcie się winem, w którem jest nieczystota, ale bądźcie napełnieni Duchem świętym,
19Rozmawiając sobie w Psalmiech i w pieśniach i w śpiewaniach duchownych, śpiewając i grając w sercach waszych Panu,
20Dziękując zawsze za wszystko, w imię Pana naszego Jezusa Chrystusa Bogu i Ojcu,
21Będąc poddanymi jedni drugim w bojaźni Chrystusowéj.
22Żony niechaj będą poddane mężom swym, jako Panu;
23Albowiem mąż jest głową żony, jako Chrystus jest głową kościoła: on Zbawicielem ciała jego.
24Ale jako kościół poddany jest Chrystusowi, tak téż żony swoim mężom we wszystkiem.
25Mężowie! miłujcie żony wasze, jako i Chrystus umiłował kościół i samego siebie wydał zań,
26Aby go poświęcił, oczyściwszy go omyciem wody w słowie żywota,
27A sam sobie wystawił kościół chwalebny, nie mający zmazy albo zmarszczku, albo czego takowego; ale iżby był święty i niepokalany.
28Tak i mężowie mają miłować żony swoje, jako swoje ciała. Kto miłuje żonę swoję, samego siebie miłuje.
29Albowiem nigdy żaden ciała swego nie miał w nienawiści; ale je wychowywa i ogrzewa, jako i Chrystus kościół.
30Bo jesteśmy członkami ciała jego, z ciała jego i z kości jego.
31Dlatego opuści człowiek ojca i matkę swoję i złączy się z żoną swoją. I będą dwoje w jednem ciele.
32Sakrament to wielki jest: a ja mówię w Chrystusie i w kościele.
33Wszakże i każdy z was z osobna niechaj miłuje żonę swoję jako siebie samego: a żona niech się boi męża swego.