مزامیر 62
1جان من فقط برای خدا خاموش می شود زیرا که نجات من از جانب اوست.
2او تنها صخره و نجات من است و قلعه بلند من. پس بسیار جنبش نخواهم خورد.
3تا به کی بر مردی هجوم میآورید تا همگی شما او راهلاک کنید مثل دیوار خمشده و حصار جنبش خورده؟
4در این فقط مشورت میکنند که او را ازمرتبهاش بیندازند. و دروغ را دوست میدارند. به زبان خود برکت میدهند و در دل خود لعنت میکنند، سلاه.
5ای جان من فقط برای خدا خاموش شو زیراکه امید من از وی است.
6او تنها صخره و نجات من است و قلعه بلند من تا جنبش نخورم.
7برخداست نجات و جلال من. صخره قوت من وپناه من در خداست.
8ای قوم همه وقت بر اوتوکل کنید و دلهای خود را به حضور وی بریزید. زیرا خدا ملجای ماست، سلاه.
9البته بنی آدم بطالتاند و بنی بشر دروغ. در ترازو بالا میروندزیرا جمیع از بطالت سبکترند.
10بر ظلم توکل مکنید و بر غارت مغرور مشوید. چون دولت افزوده شود دل در آن مبندید.
11خدا یک بارگفته است و دو بار این را شنیدهام که قوت از آن خداست.
12ای خداوند رحمت نیز از آن تواست، زیرا به هر کس موافق عملش جزا خواهی داد.