مزامیر 121
1چشمان خود را به سوی کوههابرمی افرازم، که از آنجا اعانت من میآید. [*ترجمه درست این آیه اینست: «چشمان خودرا بسوی کوهها برمی افرازم. اعانت من از کجا میآید؟»]
2اعانت من از جانب خداوند است، که آسمان و زمین را آفرید.
3او نخواهد گذاشت که پای تو لغزش خورد. او که حافظ توست نخواهدخوابید.
4اینک او که حافظ اسرائیل است، نمی خوابد و به خواب نمی رود.
5خداوند حافظ تو میباشد. خداوند بهدست راستت سایه تو است.
6آفتاب در روز به تو اذیت نخواهد رسانید و نه ماهتاب در شب.
7خداوندتو را از هر بدی نگاه میدارد. او جان تو را حفظخواهد کرد.
8خداوند خروج و دخولت را نگاه خواهد داشت، از الان و تا ابدالاباد.
Study مزامیر 121
KJVMatthew HenryJamieson-Fausset-BrownAdam ClarkeJohn WesleyJohn CalvinKeil and DelitzschCharles SpurgeonScofieldFamily Bible NotesGeneva Bible Notes (1599)Reina-Valera (Español)Bíblia Portuguesa MundialLuther Bibel (Deutsch)Bible Louis Segond (Français)
All Chapters
123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142434445464748495051525354555657585960616263646566676869707172737475767778798081828384858687888990919293949596979899100101102103104105106107108109110111112113114115116117118119120121122123124125126127128129130131132133134135136137138139140141142143144145146147148149150