مزامیر · ترجمه قدیم

مزامیر 120

1نزد خداوند در تنگی خود فریادکردم و مرا اجابت فرمود.

2‌ای خداوند جان مرا خلاصی ده از لب دروغ و از زبان حیله گر.

3چه چیز به تو داده شود و چه چیز بر توافزوده گردد، ای زبان حیله گر؟

4تیرهای تیزجباران با اخگرهای طاق!

5وای بر من که در ماشک ماوا گزیده‌ام و در خیمه های قیدار ساکن شده‌ام.

6چه طویل شدسکونت جان من با کسی‌که سلامتی را دشمن می‌دارد.

7من از اهل سلامتی هستم، لیکن چون سخن می‌گویم، ایشان آماده جنگ می‌باشند.

Study مزامیر 120