Iudicum 5
1Cecineruntque Debbora et Barac filius Abinoëm in illo die, dicentes:
2Qui sponte obtulistis de Israël animas vestras ad periculum, benedicite Domino./
3Audite, reges; auribus percipite, principes: ego sum, ego sum, quæ Domino canam,/ psallam Domino Deo Israël./
4Domine, cum exires de Seir, et transires per regiones Edom,/ terra mota est,/ cælique ac nubes distillaverunt aquis./
5Montes fluxerunt a facie Domini, et Sinai a facie Domini Dei Israël./
6In diebus Samgar filii Anath, in diebus Jahel quieverunt semitæ:/ et qui ingrediebantur per eas,/ ambulaverunt per calles devios./
7Cessaverunt fortes in Israël, et quieverunt: donec surgeret Debbora,/ surgeret mater in Israël./
8Nova bella elegit Dominus, et portas hostium ipse subvertit:/ clypeus et hasta si apparuerint/ in quadraginta millibus Israël.
9Cor meum diligit principes Israël: qui propria voluntate obtulistis vos discrimini,/ benedicite Domino./
10Qui ascenditis super nitentes asinos, et sedetis in judicio,/ et ambulatis in via,/ loquimini./
11Ubi collisi sunt currus, et hostium suffocatus est exercitus,/ ibi narrentur justitiæ Domini,/ et clementia in fortes Israël:/ tunc descendit populus Domini ad portas,/ et obtinuit principatum./
12Surge, surge Debbora; surge, surge, et loquere canticum:/ surge Barac, et apprehende captivos tuos, fili Abinoëm./
13Salvatæ sunt reliquiæ populi: Dominus in fortibus dimicavit./
14Ex Ephraim delevit eos in Amalec, et post eum ex Benjamin in populos tuos, o Amalec:/ de Machir principes descenderunt,/ et de Zabulon qui exercitum ducerent ad bellandum./
15Duces Issachar fuere cum Debbora, et Barac vestigia sunt secuti,/ qui quasi in præceps ac barathrum se discrimini dedit:/ diviso contra se Ruben,/ magnanimorum reperta est contentio./
16Quare habitas inter duos terminos, ut audias sibilos gregum?/ diviso contra se Ruben,/ magnanimorum reperta est contentio./
17Galaad trans Jordanem quiescebat, et Dan vacabat navibus:/ Aser habitabat in littore maris,/ et in portubus morabatur./
18Zabulon vero et Nephthali obtulerunt animas suas morti in regione Merome.
19Venerunt reges et pugnaverunt: pugnaverunt reges Chanaan/ in Thanach juxta aquas Mageddo,/ et tamen nihil tulere prædantes./
20De cælo dimicatum est contra eos: stellæ manentes in ordine et cursu suo,/ adversus Sisaram pugnaverunt./
21Torrens Cison traxit cadavera eorum, torrens Cadumim, torrens Cison:/ conculca, anima mea, robustos./
22Ungulæ equorum ceciderunt, fugientibus impetu, et per præceps ruentibus fortissimis hostium./
23Maledicite terræ Meroz, dixit angelus Domini: maledicite habitatoribus ejus,/ quia non venerunt ad auxilium Domini,/ in adjutorium fortissimorum ejus.
24Benedicta inter mulieres Jahel uxor Haber Cinæi, et benedicatur in tabernaculo suo./
25Aquam petenti lac dedit, et in phiala principum obtulit butyrum./
26Sinistram manum misit ad clavum, et dexteram ad fabrorum malleos./ Percussitque Sisaram quærens in capite vulneri locum,/ et tempus valide perforans:/
27inter pedes ejus ruit; defecit, et mortuus est: volvebatur ante pedes ejus,/ et jacebat exanimis et miserabilis./
28Per fenestram respiciens, ululabat mater ejus: et de cœnaculo loquebatur:/ Cur moratur regredi currus ejus?/ quare tardaverunt pedes quadrigarum illius?/
29Una sapientior ceteris uxoribus ejus, hæc socrui verba respondit:/
30Forsitan nunc dividit spolia, et pulcherrima feminarum eligitur ei:/ vestes diversorum colorum Sisaræ traduntur in prædam,/ et supellex varia ad ornanda colla congeritur./
31Sic pereant omnes inimici tui, Domine: qui autem diligunt te, sicut sol in ortu suo splendet, ita rutilent.
32Quievitque terra per quadraginta annos.