Johannes 13:32
Is GOtt verklärt in Em, so ward Em ok GOtt verklären in Em Sülbn, un ward Em bald verklären.
Dat Nie Testament (Bugenhagen)
In Der King James Version
Im Zusammenhang
31As he awer rut gahn weer, sprok JEsus: Nu is de Minschensöhn verklärt, un GOtt is verklärt in Em.
Querverweise
John 12:23JEsus awer antwort se, un sprok: De Tied is kamen, dat de Minschensöhn verklärt ward.
John 17:4Ik hef Di verklärt up de Eer, un vullbrocht dat Wark, dat Du Mi upgeven hest, dat Ik dat dohn schall.
Hebrews 1:2Hett He toletzt in düsse Dag’ to uns spraken dörch den Söhn, den He sett hett to en Arv öwer Allns, dörch den He ok de Welt makt hett.
Revelation 3:21Wokeen öwerwinden deiht, den will Ik geven, mit Mi up Min Stohl to sitten; gliek as Ik öwerwunden hef un seten hef mit Min Vader up Sin Stohl.
Revelation 22:1Un he wies’ mi en klaren Strom vun lebendig Water, de gung ut vun GOtt un dat Lamm ehrn Stohl. Glückselig is de Mann, de nich wandeln deiht in de Gottlosen ehren Rat, noch geiht up de Sünder ehren Weg, noch dar sitt, wo de Spötters sitten doht. Warum tovt de Heiden? un de Lüd redt so vergevens. En Psalm David’s, as he vör sin Söhn Absalon flüchten dä. En Psalm David’s, vörtosingen mit Harfenspill. En Psalm David’s, vörtosingen to de Fleuten. En Psalm vun David, vörtosingen na de Harf up den achten Ton. David sin Leed, dat he den HErrn vörsingen dä, vun wegen Chusch, den Benjamiten sin Reden. En Psalm vun David, vörtosingen up de Githith. En Psalm vun David, vör den Vörsänger, langsam to singen. HErr, warum steihst Du so fern, warum verbargst Du Di to de Tied vun de Not? En Psalm vun David, vörtosingen. Ik vertrue up den HErrn. Wo seggt ji denn to min Seel, se schall flegen as en Vagel up ju Bargen? En Psalm vun David, vörtosingen na den achten Ton. En Psalm vun David, vörtosingen. En Psalm vun David, vörtosingen. De Doren sprekt in ehr Hart: Dar is keen GOtt, se dögt nicks un sünd en Gruel mit ehr Wesen, dar is nich Een, de wat Gudes deiht. En Psalm vun David. HErr, wokeen ward en Gast sin in Din Telt? Wer ward wahnen up Dinen hilligen Barg? En golden Kleenod vun David. Bewahr mi, GOtt, denn ik tru up Di. En Gebet vun David. HErr, erhör de Gerechtigkeit, mark up min Schrien, vernimm min Gebet, dat nich ut falschen Mund geiht. En Psalm vörtosingen, vun David, den HErrn Sinen Knecht, weke den HErrn de Worde vun düt Leed sungen hett to de Tied, as em de HErr reddet harr vun sine Fiende ehr Hand un vun Saul sin Hand. En Psalm vun David, vörtosingen. En Psalm vun David, vörtosingen. En Psalm vun David, vörtosingen. En Psalm vun David, vörtosingen na de Melodie: »Hirschkoh vun dat Morgenroth«. En Psalm vun David. De HErr is min Harr, mi ward nicks mangeln. En Psalm vun David. De Eer hört den HErrn to un wat darin is, de Eerdboden un wat darup wahnt. En Psalm vun David. Na Di, HErr, verlangt mi. En Psalm vun David. HErr, schaff mi Recht, denn ik wandel in Unschuld. Ik höp up den HErrn, darum warr ik nich fallen. En Psalm vun David. De HErr is min Licht un min Heil, vör wokeen schull ik bang sin? De HErr is de Kraft vun min Leven, vör wokeen schull mi gruen? En Psalm vun David. Wenn ik to Di ropen doh, HErr, min Hort, so swieg nich still, up dat, wenn Du still swiegen deihst, ik nich gliek warr de, de in dat Grav fahrt. En Psalm vun David. Bringt her den HErrn, ji Gewaltigen, bringt her den HErrn Ehre un Macht. En Psalm to singen, als David sin Hus inwiehn dä. En Psalm vun David, vörtosingen. En Freudenleed vun David. Glückselig is de, den sine Övertredungen vergeven sünd, den sin Sünd todeckt is. Freut jug öwer den HErrn, ji Gerechten, de Frommen schüllt Em herrlich priesen. En Psalm vun David, as he sin Geberde verstellen dä vör Abimelech, de em vun sik drieven dä, un he weggung. En Psalm vun David. HErr, strie mit de, de gegen mi strieden doht un föhr Krieg gegen de, de mi bekriegen doht. En Psalm vun den HErrn Sin Knecht, David, vörtosingen. En Psalm vun David. Wes’ nich bös öwer de Bösen un wes’ nich needisch öwer de Öweldoers. En Psalm vun David, to’n Andenken. En Psalm vun David, vörtosingen vör Jeduthun. En Psalm vun David, vörtosingen. En Psalm vun David, vörtosingen. En Psalm vun de Kinner Korah’s, vörtosingen. Richt mi, GOtt, un föhr min Sak gegen dat unhillige Volk un rett mi vör falsche un böse Lüd. En Unnerwiesung vun de Kinner Korah, vörtosingen. En Brutleed un Unnerwiesung vun de Kinner Korah, vun de Rosen, vörtosingen. En Leed up de Flöt, vörtosingen vör den Böwersingmeister vun de Kinner Korah. En Psalm vörtosingen, vun de Kinner Korah. En Psalmleed vun de Korah. En Psalm vun de Kinner Korah, vörtosingen. En Psalm vun Assaph. GOtt, de HErr, de Mächtige, hett spraken un röpt de Welt vun de Sünn ehr Upgang bet to ehr Dalgang. En Psalm vun David, vörtosingen. En Unnerwiesung vun David, vörtosingen. En Unnerwiesung vun David, för den Sangmeister na de Fleut to singen. En Unnerwiesung vun David, vörtosingen up Saiteninstrument. En Unnerwiesung vun David, vörtosingen up Saiteninstrument. En golden Kleenod vun David, na de Melodie »vun de stumme Duv mank de Fremden«, as em de Philister grepen to Gath. En golden Kleenod vun David, na de Melodie »verdarv nich«, as he vör Saul in de Höhl lopen weer. En golden Kleenod vun David vörtosingen, na de Melodie »verdarv nich.« En golden Kleenod vun David, na de Melodie »verdarv nich,« as Saul henschickte un leet sin Hus bewachen, up dat he em dod mak. En golden Kleenod vun David vörtosingen na de Melodie Lilien sünd Tügnis. En Psalm vun David, vörtosingen up en Saitenspeel. En Psalm vun David för Jeduthun, vörtosingen. En Psalm vun David, as he in de Wüste vun Juda weer. En Psalm vun David, vörtosingen. En Psalm vun David, een Leed vörtosingen. En Psalmleed, vörtosingen. Juchet GOtt, alle Land’! En Psalmleed, vörtosingen up Saitenspeel. En Psalmleed vun David, vörtosingen. En Psalm David’s na de Melodie: »Lilien«, vörtosingen. En Psalm vun David, vörtosingen to’n Gedächtniß. HErr, ik verlat mi up Di, lat mi nümmermehr to Schann warrn. Vun Salomo. GOtt, gif Din Gericht den König un Din Gerechtigkeit den König sin Söhn. En Psalm vun Asaph. Israel hett GOtt doch to’n Trost, wer man rein vun Harten is. En Unnerwiesung vun Asaph. GOtt, warum verstötst Du uns so ganz un gar? Un büst so grimmig up de Schap vun Din Weid’! En Psalm un Leed vun Asaph, na de Melodie »verdarv nich«, vörtosingen. En Psalmleed vun Asaph, up Saitenspeel vörtosingen. En Psalm vun Asaph vör Jeduthun, vörtosingen. En Unnerwiesung vun Asaph. Hör, min Volk, min Gesetz, neegt ju Ohren to de Red’ vun min Mund. En Psalm vun Asaph. HErr, Heiden sünd in Din Arfdeel fulln, de hebbt Din hilligen Tempel smutzig un ut Jerusalem en Steenhupen makt. En Psalm vun Asaph, vun de Rosen, vörtosingen. Up dat Musikinstrument Gittith vörtosingen vun Asaph. En Psalm vun Asaph. GOtt steiht in GOtt Sin Gemeen un is Richter mank de Götter. En Psalmleed vun Asaph. En Psalm vun de Kinner Korahs, up dat Musikinstrument Gittith vörtosingen. En Psalm vun de Kinner Korahs, vörtosingen. En Gebet vun David. HErr, neeg Din Ohren un erhör mi, denn ik bün elend un arm. En Psalmleed vun de Kinner Korah. Se hett fasten Grund up de hilligen Bargen. En Psalmleed vun de Kinner Korah, vörtosingen, vun de Elenden ehr Swachheit. En Unnerwiesung vun Heman, den Esrahiten. En Unnerwiesung vun Ethan, den Esrahiten. En Gebet vun den Mann Gottes, Moses. Wer unner den Högsten Sin Schirm sitten deiht un unner den Allmächtigen Sin Schatten blift, En Psalmleed up den Sabbathdag. De HErr is König un herrlich smückt; de HErr is smückt un hett en Riek anfungen, so wiet de Welt is, un toricht, dat dat blieven schall. HErr GOtt, den de Rache tohört, GOtt, den de Rache tohört, lat Di sehn! Kamt her, lat uns den HErrn fröhlich singen un juchen den Fels vun uns’ Heil! Singt den HErrn en nie Leed; singet den HErrn alle Welt. De HErr is König, daröwer lat dat Eerdriek sik freuen un de Inseln fröhlich sien, so veel vun ehr sünd. En Psalm. Singt den HErrn en nie Leed, denn He deiht Wunner. He siegt mit Sin rechte Hand un mit Sin hilligen Arm. De HErr is König, darum bevt de Völker; He sitt up Cherubim, darum rögt sik de Welt. En Dankpsalm. Juchet den HErrn, alle Welt! Vun Gnad un Wahrheit will ik singen un Di, HErr, Lof seggen. En Gebet vun den Elenden, wenn he bedrövt is un sin Klag vör den HErrn utschütten deiht. En Psalm vun David. Lav den HErrn, min Seel, un wat in mi is Sin hilligen Namen. Lav den HErrn, min Seel! HErr, min GOtt, Du büst öwer de Maaten herrlich, Du büst schön un prächtig kleedt. Dankt den HErrn un predigt Sin Namen, verkündigt Sin Dohn mank de Völker; Halleluja. Dankt den HErrn, denn He is fründlich un Sin Gnad duert ewig. Dankt den HErrn, denn He is fründlich un Sin Gnad duert ewiglich! En Psalmleed vun David. En Psalm vun David, vörtosingen. GOtt, den ik priesen doh, wes’ nich still! En Psalm vun David. De HErr sprok to min HErrn: Sett di to min rechte Hand, bet ik din Fiende to din Schemel vör din Föt leggen doh. Halleluja. Ik dank den HErrn vun ganzen Harten in de Frommen ehr Rath un in de Gemeen. Halleluja. Glücklich is, de den HErrn fürchten deiht, de grote Lust hett to Sine Gebote. Halleluja. Lavt ji den HErrn, Sin Knechte, lavt den HErrn Sin Namen! As Israel ut Egypten trock, Jacob sin Hus vun dat fremde Volk; Nich uns, HErr, nich uns, sonnern Din Namen gif Ehr, wegen Din Gnad un Wahrheit! Dat is mi leef, dat de HErr min Stimm un min Flehn hörn deiht. Lavt den HErrn, alle Heiden! Priest Em, alle Völker! Dankt den HErrn, denn He is fründlich un Sin Gnad besteiht up ewig. Glücklich sünd de, de uprichtig in ehr Wandel leven, de in den HErrn Sin Gesetz blieven doht. En Leed up den Weg na Jerusalem. Ik reep to den HErrn in min Noth un He erhör mi. En Leed up den Weg na Jerusalem. Ik slah mine Ogen up to de Bargen, vun weke mi Hülp kamen deiht. En Leed up den Weg na Jerusalem vun David. Ik freu mi öwer dat, wat to mi seggt is, dat wi in den HErrn Sin Hus gahn schüllt. En Leed up den Weg na Jerusalem. Ik slah min Ogen up Di, de Du in den Himmel sitten deihst. En Leed vun David up de Weg na Jerusalem. Wo de HErr nich bi uns weer, so segg Israel, En Leed up de Reis’ na Jerusalem. De up den HErrn höpt, ward nich falln, sonnern ewig blieven, as de Barg Zion. En Leed up de Reis’ na Jerusalem. Wenn de HErr de Gefangenen vun Zion fri maken ward, so ward wi sien as de Drömers. En Staffel-Leed vun Salomon. Wenn de HErr nich dat Hus bu’t, so arbeit de darin wahnen doht umsunst. Wenn de HErr nich de Stadt behöden deiht, wakt de Wächter umsunst. En Leed up de Reis’ up Jerusalem. Glückselig is de Mann, de den HErrn fürchten un up Sin Weg gahn deiht. En Leed up de Reis’ na Jerusalem. Se hebbt mi oft drängt vun min Jugend up, so segg Israel, En Leed up de Reis’ na Jerusalem. Ut de Deepe, HErr, rop ik to Di. En Leed vun David in högern Chor. HErr, min Hart is nich hochdragen un mine Ogen sünd nich upreten un ik wad nich umher in grote Saken, de mi to hoch sünd. En Leed up de Reis’ na Jerusalem. Denk, HErr, an David un all sin Lieden. En Leed up de Reis’ na Jerusalem. Süh, wa fien un leevlich is dat, wenn Bröder eendrächtig bi enanner wahnen doht. En Leed up de Reis’ na Jerusalem. Süh, lavt den HErrn, all den HErrn Sin Knechts, de ji staht Nachts in den HErrn Sin Hus! Halleluja. Lavt den HErrn Sin Nam, lavt ji, den HErrn Sin Knechts, Danket den HErrn, denn He is fründlich un Sin Gudheit besteiht up ewig. Un de Waterlöp to Babel seten wi un weenten, wenn wi an Zion dachen. Vun David. Ik dank Di vun ganzen Harten, vör de Götter will ik Di lofsingen. En Psalm vun David, vörtosingen. HErr, Du forschest mi ut un kennst mi. En Psalm vun David, vörtosingen. En Psalm vun David. HErr, ik rop to Di, il’ to mi! Hör min Stimm, wenn ik Di anropen doh. En Unnerwiesung vun David to beden, as he in de Höhl weer. En Psalm vun David. HErr, erhör min Gebet, hör min Flehn wegen Din Wahrheit, erhör mi vun wegen Din Gerechtigkeit. En Psalm vun David. Lavt si de HErr, min Hort, de mine Hann strieden un mine Füst Krieg föhrn lehrt. En Lofgesang vun David. Ik will Di hoch heven, min GOtt, Du König un Din Nam laven ümmer un ewiglich. Halleluja. Lav den HErrn, min Seel! Lavt den HErrn; denn unsen GOtt laven, dat is en köstlich Ding; son Lof is leeflich un schön. Hallelujah! Lavt, ji Himmel, den HErrn, lavt Em in de Högde. Halleluja. Singt den HErrn en nie Leed, de Gemeen vun de Hilligen, schall Em laven. Halleluja! Lavt den HErrn in Sin Hilligdom, lavt Em in de Festung vun Sin Macht!
Revelation 22:13Ik bün dat A un dat O, de Anfang un dat End, de Eerste un de Letzte. Denn Du, HErr, segenst de Gerechten; Du krönst se mit Gnaden, as mit en Schild. De 6. Psalm. Will man sik nich bekehrn, so hett He Sin Swerd scharp makt un Sinen Bagen uptrocken un He zielt, Denn He denkt un fragt na ehr Blod, He vergitt nich de Armen ehr Schrien. Warum schall de Gottlose GOtt lästern, un in sin Hart spreken: Du fragst nich darna? HErr, stah up, trä gegen em, smiet em dal un demödig em; redde min Seel vun de Gottlosen mit Din Swerd. Vun den Glanz vör Em deeln sik de Wolken, mit Hagel un Blitzen. Wer kann marken, wa oft he fehlen deiht? Vergev mi de verborgenen Fehler. Denn Du warrst se kehrt maken laten, mit Dine Bagen warrst Du na ehr Antlitz zielen. Grote Ossen hebbt mi umgeven, fette Ossen hebbt mi umringt. Sin Seel ward in’t Glück wahnen un Sin Samen ward dat Land besitten. Ik glov awer doch, dat ik sehn warr den HErrn Sin Gudheit in de Lebendigen ehr Land. Up dat min Ehr Di lovsingen un nich still swiegen deiht, HErr, min GOtt, ik will Di danken in Ewigkeit. De 31. Psalm. Ik bün vergeten in Harten, as weer ik dod, ik bün worn as en intweibraken Fatt, De HErr kikt vun den Himmel un süht alle Minschenkinner. Wokeen is dar, de en gud Leven mag un geern gude Dag’ harr? Ik awer, wenn se krank weern, trock en Sack an, dä mi to nah mit Fasten un bä alltied vun Harten. Sonnern lat se, de Öwel doht dal falln, dat se verstött ward un nich upstahn könnt. De 37. Psalm. Awer de HErr lacht öwer em, denn He süht, dat sin Dag kummt. Un de mi na de Seel staht, stellt mi Falln, un de mi öwel wöllt, redt, wa se Schanden dohn wöllt un gaht däglich mit List um. Hör min Gebet, HErr, un vernimm min Schrien un swieg nich still öwer mine Thranen. Denn ik bün beides, Din Pilgrim un Din Borger, as min Vaders all. Denn Lieden ahn End hett mi umgeven, min Sünden hebbt mi angrepen, dat ik nich sehn kann; vun ehr sünd mehr as Haar up min Kopp un min Hart hett mi verlaten. Mi awer erhöllst Du vun wegen min Frömmigkeit un stellst mi vör Din Angesicht ewiglich. Du verköffst Din Volk umsünst un nimmst nicks darvör. De Dochter Zor ward mit Geschenk dar sin, de Rieken in dat Volk ward vör Di flehn. Makt jug um Zion, un fatet se um, tellt ehr Torns. Dennoch könnt se nich blieven in düsse Würde, sonnern möt darvun as dat Veeh. Meenst du, dat Ik Ossenfleesch eten oder Bocksblod drinken wull? Verjag mi nich vun Din Angesicht un nimm Din heiligen GEist nich vun mi. Wenn mi doch min Fiend schänden dä, wull ik dat lieden un wenn min Hasser gegen mi grotspreken dä, wull ik mi vör em versteken. Ik hef Di, GOtt, lavt, dat ik Di danken will. Ehr Lehr is nicks as Sünd’ un se blievt in ehr Hoffart un predigt nicks as Fluchen un Wedderspreken. Schaff uns Bistand in de Noth, denn Minschen-Hülp is nicks nütz. Un Du, HErr, büst gnädig un betalst en jeden, as he dat verdeent. De 63. Psalm. De Wahnungen in de Wüstenie sünd ok fett, dat se drüppt un de lütten Bargen sünd överhüpt vull vun Vergnögen. Dorum will ik mit Brandopfer in Din Hus gahn, un Di mine Gelövnisse betalen; De Könige vun de Heerscharen sünd unner enanner Frünn, un de Husfruen deelt den Rov ut. De in’t Dohr sitten doht, schnadert vun mi, un in de Wirthschaften singt se vun mi. Schamen möt sik un umkamen, de min Seel towedder sünd, mit Schann un Hohn möt se öwerhüpt warrn, de min Unglück söken doht. He ward gnädig sin den Lütten un Armen, un de Armen ehr Seelen ward He helpen. Schall dat denn umsunst sin, dat min Hart unsträflich leven deiht un ik min Hann in Unschuld waschen doh? Du deelst de See dörch Din Kraft un brickst de Draken ehr Köpp entwei int Water. De de Fürsten den Moth nehmen deiht un schrecklich is mank de Könige uppe Eer. De 77. Psalm. Un red vun all Din Werke un sprek vun all Din Dohn. He deel de See un leet se dar dörch gahn un sett dat Water as en Muer. Wi awer, Din Volk un Schap vun Din Weid dankt Di ewiglich un verkündigt Din Ruhm vun Geslecht to Geslecht. De 80. Psalm. Warum hest Du sin Tun entwei braken, dat em territt Allns, wat vör Di geiht? So hef Ik se laten in ehr Hartens Dunkel, dat se wandelt na ehr Rath. De dar seggt: Wi wüllt GOtt Sin Hüser erobern. HErr Zebaoth, de Minsch is wol an, de sik up Di verlaten deiht! De 85. Psalm. Dat uns de HErr ok wat Gudes doh, damit uns Land sin Frucht geven kann, Denn Din Gnad is grot öwer mi un hest min Seel rett ut de deepe Höll. Mögt denn Din Wunner in Düsterniß erkennt warrn? Oder Gerechtigkeit in dat Land, wo man an nicks denken deiht? Middernacht un Middag hest Du schafft; Thabor un Hermon jucht in Din Namen. HErr, kehr Di doch wedder to uns un wes’ Dine Knechte gnädig! Up de Löwen un Oddern warrst du gahn un perren up de jungen Löwen un Draken. De Gerechte ward grönen as en Palmbom, he ward wassen as en Ceder up den Libanon. Dat he Geduld hett, wenn dat slecht geiht, bet den Gottlosen dat Graf torecht makt ward. Vör den HErrn, denn He kummt, denn He kummt, to richten dat Eerdriek. He ward den Eerdborr richten mit Gerechtigkeit un de Völker mit Sin Wahrheit. De 97. Psalm. Du awer, HErr, blivst ewiglich un Din Gedächtniß för un för. As sik en Vader öwer sine Kinner erbarmen deiht, so erbarmt Sik de HErr öwer de, de Em fürchten doht. Du makst de Bargen vun baben heraf natt, Du makst dat Land vull Frücht, de Du schaffen deihst. Un se trocken vun Volk to Volk, vun een Königriek to en anner Volk. Awer se vergeten bald Sin Wark, se tövten nich up Sin Rath. Un se to den HErrn ropen dän in ehr Noth un He se helpen dä ut ehr Angst. Schaff uns Bistand in de Noth, denn Minschenhülp is nicks nütz. Sin Nakamen möt utrodt warrn, ehr Nam mutt in dat anner Glid vertilgt warrn. He segent de, de den HErrn fürchten doht, beide, Lütt un Grot. Ik will den Beker vull Hülp nehmen un den HErrn Sin Namen predigen. Se stöt mi, dat ik fallen schall, awer de HErr helpt mi. Ik will mit min Lippen vertelln all de Rechte vun Din Mund. Denn de HErr hett Zion erwählt un hett Lust dar to wahnen. HErr, Din Nam besteiht up ewig, Din Gedächtniß, HErr, duert up alle Tieden. De dat Schilfmeer in twe Deel delen dä, denn Sin Gudheit besteiht up ewig. Denn Du hest mine Neeren in Din Gewalt, Du weerst öwer mi in min Mutter ehr Lief. Denn ik weet, dat de HErr den Elenden sin Sak un de Armen ehr Recht utföhrn ward. Un dat uns’ Kamern vull sien mögt, hat se rut geven künnt een Vörrath na den annern, dat uns’ Schap dregt dusend un hunnert dusend up uns’ Dörpschaften, Din Riek is en ewig Riek un Din Herrschaft duert för alle Tieden. Denn He makt fast de Riegel vun Dine Dohre un segent Dine Kinner darin. Schüllt laven den HErrn Sin Nam, denn Sin Nam alleen is hoch, Sin Lof geiht, so wiet Himmel un Eer is.