Powtórzonego 25
1Przy karaniu winnego co za sprawa: jako brat umarłego brata żonę miał pójmować, a milczałby, czem miał być karan: w ważeniu fałszu zakazuje: Amalechity wytracić każe. J eźli będzie sprawa między którymi, a ucieka się do sędziów: kogo uznają być sprawiedliwym, temu sprawiedliwości zwycięstwo przysądzą, kogo niezbożnym, osądzą za niezbożnego.
2A jeźli tego, który zgrzeszył, obaczą godnego bicia, położą go, i przed sobą bić każą: według miary grzechu, będzie i razów miara.
3Wszakże tak, żeby liczby czterdziestéj nie przeszły, aby szkaradnie posieczony przed oczyma twemi nie odszedł brat twój.
4Nie zawiążesz gęby wołowi trącemu na bojewisku zboże twoje.
5Gdyby mieszkali bracia pospołu, a jeden z nich zszedłby bez potomstwa, żona zmarłego nie pójdzie za innego: ale ją pójmie brat jego i wzbudzi nasienie brata swego.
6I pierworodnego z niéj syna imieniem jego nazowie, aby nie było zgładzone imię jego z Izraela.
7A jeźliby nie chciał pojąć żony brata swego, która mu prawem [ 202] należy, pójdzie niewiasta do bramy miejskiéj, i uciecze się do starszych, i rzecze: Nie chce brat męża mego wzbudzić imienia brata swego w Izraelu, ani mnie pojąć za żonę.
8I wnet każą go przyzwać i zapytają: jeżli odpowie: Nie chcę jéj wziąć za żonę,
9Przystąpi niewiasta do niego przed starszymi, a ściągnie bót z nogi jego, i plunie mu w twarz jego i rzecze: Tak się stanie człowiekowi, który nie buduje domu brata swego.
10I nazowią imię jego w Izraelu: Dom rozzutego.
11Jeźliby mieli między sobą poswar dwaj mężowie, i jeden z drugim wadzićby się począł: a chcąc żona jednego wyrwać męża swego z ręki mocniejszego, i ściągnęłaby rękę i uchwyciłaby za męzki członek jego:
12Utniesz jéj rękę, ani się zmiękczysz nad nią żadnem miłosierdziem.
13Nie będziesz miał w worku różnych gwichtów, większego i mniejszego:
14Ani będzie w domu twoim korzec większy i mniejszy.
15Wagę będziesz miał sprawiedliwą i prawdziwą, i korzec równy i prawdziwy będziesz miał, abyś długi czas żył na ziemi, którąć Pan, Bóg twój, da.
16Brzydzi się bowiem Pan twój tym, który to czyni, i mierzy go wszelka niesprawiedliwość.
17Pomnij, coć uczynił Amalek w drodze, kiedyś wychodził z Egiptu:
18Jakoć zabieżał, i ostateczne wojska twego, którzy ustawszy odpoczywali, pobił, kiedyś ty był głodem i pracą strapiony: a nie bał się Boga.
19Gdyć tedy Pan, Bóg twój, da odpocznienie, a podbije wszystkie wokół narody w ziemi, którąć obiecał: wygładzisz imię jego z podniebia. Strzeż, abyś nie zapomniał.