Wyjścia 1
1Imiona synów Izraelowych, którzy weszli do Egiptu. Pharao mnożenie ich robotami, chłopiąt zabijaniem, topienem, próżno się kusi psować: Bab chytrość, i od Boga zapłata. T e są imiona synów Izraelowych, którzy weszli do Egiptu z Jakóbem: każdy z nich z domy swemi weszli:
2Ruben, Symeon, Lewi, Judas.
3Issachar, Zabulon i Benjamin,
4Dan i Nephthali, Gad i Aser.
5Było tedy wszystkich dusz tych, którzy wyszli z biodry Jakóbowéj, siedmdziesiąt: a Józeph był w Egipcie.
6Który gdy umarł, i wszyscy bracia jego, i wszystek on rodzaj,
7Synowie Izraelowi urośli, i jakoby wyrastający rozmnożyli się: i zmocniwszy się zbytnie napełnili ziemię.
8Powstał tym czasem król nowy nad Egiptem, który nie wiedział o Józephie:
9I rzekł do ludu swego: Oto lud synów Izraelowych wielki, i mocniejszy jest nad nas.
10Pójdźcie, mądrze potłummy go, by się snadź nie mnożył: a jeźliby przypadła na nas wojna, by się nie przyłączył nieprzyjaciołom naszym, a poraziwszy nas nie wyszedł z ziemie.
11Ustawił tedy nad nimi przełożone robót, aby je trapili ciężarami: i zbudowali miasta przybytków Pharaonowi, Phitom i Ramesses.
12A im bardziéj ich tłumili, tem więcéj się mnożyli i rośli.
13I nienawidzieli Egiptyanie synów Izraelowych, i trapili je naigrawając ich:
14I ku gorzkości przywodzili żywot ich robotami ciężkiemi gliny i cegły, i wszelaką służbą, którą byli obciążeni w robotach około ziemie.
15I rzekł król Egipski babom Hebrejczyków, z których jednę zwano Zephora, a drugą Phua,
16Przykazując im: Gdy będziecie babić Hebrejankom, a przyjdzie czas rodzenia: jeźli się syn urodzi, zabijcie go, a jeźli córka, zachowajcie.
17Lecz baby bały się Boga, i nie uczyniły według przykazania króla Egipskiego, ale zachowały chłopiątka.
18Których wezwawszy król do siebie, rzekł: Cóż to jest, coście chciały uczynić, żeście chłopięta zachowały? [ 62]
19Które odpowiedziały: Nie sąć Hebrejanki jako Egipskie niewiasty; bo same umieją babić, i pierwéj rodzą, niźli przyjdziem do nich.
20Uczynił tedy Bóg babom dobrze: i rozkrzewił się lud i zmocnił się zbytnie.
21A iż się bały Boga baby, zbudował im domy.
22Rozkazał tedy Pharaon wszystkiemu ludowi swemu, mówiąc: Co się kolwiek męzkiéj płci urodzi, to wrzućcie do rzeki: a cokolwiek niewieściéj, zachowajcie.