Wyjścia 30
1U czynisz téż ołtarz, dla palenia wonnych rzeczy z drzewa Setym,
2Mający łokieć w dłuż, a drugi w szerz, to jest kwadratowy, a dwa łokcie na wyż: rogi z niego będą wychodziły.
3I powleczesz go złotem najczystszem, tak kratkę jego, jako i ściany wkoło i rogi. A uczynisz mu koronkę złociuchną wkoło,
4I dwa pierścienie złote pod koroną po każdym boku, aby w nie wkładano drążki, i był noszony ołtarz.
5Same téż drążki uczynisz z drzewa Setym i pozłocisz.
6I postawisz ołtarz przeciw zasłonie, która wisi przed skrzynią świadectwa: przed ubłagalnią, którą zakrywają świadectwo, gdzie będę mawiał tobie.
7I będzie palił na nim Aaron zapal wdzięcznowonny rano: gdy przyprawować będzie lampy, zapali go.
8A gdy je stawiać będzie pod wieczór, będzie palił wónności wieczne przed Panem, na pokolenia wasze.
9Nie będziecie na nim ofiarować kadzenia inakszéj przyprawy, ani obiaty i ofiary, ani będziecie ofiarować mokréj ofiary.
10A Aaron będzie się modlił na rogach jego raz w rok, we krwi ofiary za grzech, i będzie błagał na nim w rodzajach waszych. Święty nad świętymi będzie Panu.
11I rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc:
12Gdy zbierzesz summę synów Izraelowych, według liczby, da każdy okup za dusze swe Panu, i nie będzie na nie karanie, gdy będą policzeni.
13Każdy, który idzie w poczet, da to, pół sykla według wagi kościelnéj. Sykiel ma dwadzieścia pieniędzy. Pół sykla będzie ofiarowano Panu.
14Którego mają w liczbie, ode dwudziestu lat i wyżéj, da okup.
15Bogaty nie przyłoży do pół sykla, a ubogi nic nie umniejszy.
16A wziąwszy pieniądze, które złożone będą od synów Izraelowych, dasz na potrzeby przybytku świadectwa, aby była pamiątka ich przed Panem, a żeby był miłościw duszom ich.
17I rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc:
18Uczynisz i umywalnią miedzianą z podstawkiem jéj do umywania: i postawisz ją między przybytkiem świadectwa i ołtarzem. A nalawszy wody,
19Będą w niéj umywać Aaron i synowie jego ręce swe i nogi:
20Gdy będą mieli wchodzić do przybytku świadectwa, i gdy będą mieli przystąpić do ołtarza, aby ofiarowali na nim kadzenie Panu,
21By snadź nie pomarli. Prawo wieczne będzie jemu i nasieniu jego w potomstwach.
22I rzekł Pan do Mojżesza, mówiąc:
23Weźmij sobie rzeczy wonnych, mirrhy pierwszéj i wybornéj pięć set syklów, cynamonu połowicę, to jest, dwieście i pięćdziesiąt syklów, tatarskiego ziela téż dwieście pięćdziesiąt,
24A Kassyi pięć set syklów wedle wagi Świątnice, a oliwy z oliwnic miarę hin:
25I sprawisz olejek pomazowania święty, maść sprawioną robotą Aptekarską.
26I pomażesz nią przybytek świadectwa i skrzynię Testamentu,
27I stół z naczyniem jego, lichtarz, i naczynia jego, ołtarze kadzenia,
28I całopalenia, i wszystek statek do służby ich należący.
29I poświęcisz wszystko, i będą święte nad świętemi: kto ich dotknie, poświęcon będzie.
30Aarona i syny jego pomażesz i poświęcisz je, aby mi sprawowali urząd kapłański.
31Synom téż Izraelowym powiesz: Olejek ten pomazowania będzie mi święty w narodziech waszych.
32Ciało człowiecze nie będzie nim pomazowane, i według złożenia jego nie uczynicie drugiego; bo poświęcony jest, i święty wam będzie. [ 93]
33Człowiek, którybykolwiek złożył takowy, i dałby obcemu z niego, wygładzon będzie z ludu swego.
34I rzekł Pan do Mojżesza: Weźmij sobie rzeczy wonnych: Stakty, i Onychy, i Galbanu dobréj woni, i kadzidła najświetlejszego: równéj wagi będzie wszystko,
35I uczynisz kadzenie sprawione robotą Aptekarską, zmięszane z pilnością, i czyste, i poświęcenia bardzo godne.
36A gdy to wszystko w drobniuchny proch stłuczesz, położysz z niego przed przybytkiem świadectwa, na którem miejscu ukażę się tobie: święte nad świętemi będzie wam kadzenie.
37Takowego złożenia nie będziecie czynić na potrzeby wasze; bo święte jest Panu.
38Człowiek, którybykolwiek uczynił podobne, aby wonności jego używał, wykorzenion będzie z ludzi swoich.