Kapłańska 2
4Ale gdy ofiarujesz ofiarę upieczoną w piecu: z białéj mąki, to jest chleby bez kwasu oliwą rozmieszane, i kreple przaśne oliwą pomazane.
5Jeźli obiata twoja będzie z panwie białéj mąki oliwą rozmięszana i bez kwasu,
6Podzielisz ją w kęsy, i wlejesz na nię oliwy,
7Ale jeźli z rostu będzie ofiara, także biała mąka oliwą będzie zaczyniona:
8Którą ofiarując Panu, oddasz w ręce kapłańskie.
9Który gdy ją będzie ofiarował, weźmie pamiętne z ofiary i spali na ołtarzu na wonność wdzięczności Panu.
10A cokolwiek zostanie, będzie Aaronowe i synów jego, święte świętych z obiat Pańskich.
11Wszelka obiata, którą ofiarują Panu, bez kwasu czyniona będzie, i bynajmniej kwasu ani miodu nie będą palić na ofierze Panu.
12Pierwociny tylko tych rzeczy będziecie ofiarować i dary: ale na ołtarz nie włożą ich na wonność wdzięczności.
13Cokolwiek ofiary będziesz ofiarował, solą posolisz, ani odejmiesz soli przymierza Boga twego z ofiary twojéj. Przy wszelkiéj obiacie twojéj ofiarujesz sól.
14Ale jeźli ofiarujesz dar pierwszego zboża twego Panu, z kłosów jeszcze zielonych, będziesz prażył ogniem i zetrzesz je jako krupy, i tak ofiarujesz pierwociny twoje Panu:
15Nalawszy z wierzchu oliwy, a włożywszy kadzidła; bo jest obiata Pańska:
16Z któréj kapłan spali na pamiątkę daru część startych krup i oliwy i kadzidło wszystko.