3. Johannes 1
1De Öllste an Gajus, den Leeven, den ik leef hef in de Wahrheit.
2Min Leeve, ik wünsch in all Stück, dat di dat gud geiht, un du gesund büst; so as dat din Seel gud geiht.
3Ik freu mi awer öwer de Maten, as de Bröder keemen un vun din Wahrheit tügten, woans du in de Wahrheit wandeln deihst.
4Ik hef keen grötter Freud, as wenn ik hör, dat min Kinner in de Wahrheit wandeln doht.
5Min Leeve, du deihst dat tru, wat du deihst an de Bröder un an de Fremden,
6De vun din Leev tügt hebbt vör de Gemeen, un du deihst wol, wenn du se dat Geleit gifst, as sik dat vör GOtt schicken deiht.
7Denn wegen Sin Nam sünd se uttrocken un hebbt vun de Heiden Nicks nahmen.
8So schüllt wi se nu upnehmen, up dat wi ehr Helpers för de Wahrheit ward.
9Ik hef an de Gemeen schreven, awer Diotrephes, de mank se will hoch holn wesen, nimmt uns nich an.
10Darum, wenn ik kam, will ik em jo denken helpen an sine Warke, de he deiht, dardörch dat he mit böse Wör’ vun uns redt un hört ok darmit noch nich up. He sülvst nimmt de Bröder nich an un wehrt de, de dat dohn wüllt un stött se ut de Gemeen.
11Min Leeve, folg nich dat Bös na, sonnern dat Gude. Wokeen Gudes deiht, is vun GOtt, wokeen Böses deiht, de süht GOtt nich.
12Demetrius hett Tügnis vun Jedereen un vun de Wahrheit sülvst, un wi tügt ok, un ji weet, dat unse Tügnis wahr is.
13Ik harr veel to schrieven, awer ik wull nich mit Black un Fedder an di schrieven.
14Ik höp, di bald to sehn, denn wüllt wi vun Mund to Mund mit enanner reden.
15Freden wes’ mit ju. De Fründ gröt’ di. Gröt de Fründ’ mit Namen.