Liczb 10
1O użytku trąb, na których trąbienie wojska się ruszały z miejsca: O przyrodnym Mojżeszowym Hobab, którego sobie przewodnikiem chciał mieć, i o podnoszeniu, i składaniu przybytku Bożego. I mówił Pan do Mojżesza, rzekąc:
2Uczyń sobie dwie trąby śrebrne kowane, któremibyś mógł zwoływać lud, gdy się ma ruszyć obóz.
3A gdy w trąby zatrąbisz, zgromadzi się do ciebie wszystek lud do drzwi przybytku przymierza.
4Jeźli raz zatrąbisz, przyjdą do ciebie książęta i głowy mnóstwa Izraelowego.
5A jeźli dłuższe i przerywane trąbienie zabrzmi, ruszą obozy pierwsi, którzy są na wschód słońca.
6A na wtóre trąbienie i takoweż brzmienie trąby, złożą namioty, którzy mieszkają na południe. I tymże sposobem i drudzy uczynią, gdy będą trąbić na ruszenie.
7Lecz gdy się będzie miał lud zgromadzić, będzie proste brzmienie trąb, a nieprzerywając brzmieć będą.
8A trąbić będą synowie Aaronowi, [ 146] kapłani w trąby: i będzie ta ustawa wieczna w rodzajach waszych.
9Jeźli wyciągniecie na wojnę z ziemie waszéj na nieprzyjaciele, którzy walczą przeciwko wam, będziecie trąbić głośno brzmiącemi trąbami: i będzie wspomnienie na was przed Panem, Bogiem waszym, abyście byli wyrwani z rąk nieprzyjaciół waszych.
10Jeźli kiedy będziecie mieć ucztę i dni święte i nów miesiąców, trąbić będziecie trąby nad całopaleniem, i nad ofiarami zapokojnemi, aby wam były na wspomnienie Boga waszego: Ja Pan, Bóg wasz.
11Roku wtórego, miesiąca wtórego, dwudziestego dnia miesiąca podniósł się obłok od przybytku przymierza.
12I ruszyli się synowie Izraelowi hufcami swemi z pustynie Synai, i położył się obłok na puszczy Pharan.
13I ruszyli obóz pierwszy według rozkazania Pańskiego przez rękę Mojżesza:
14Synowie Judowi z hufcy swemi, których hetman był Nahasson, syn Aminadab.
15W pokoleniu synów Issachar hetmanem był Nathanael, syn Suar.
16W pokoleniu Zabulon hetmanem był Eliab, syn Helon.
17I złożony jest przybytek, który niosąc wyszli synowie Gerson i Merary.
18I ruszyli się téż synowie Ruben hufcami i porządkami swemi, których hetmanem był Elisur, syn Sedeur.
19A w pokoleniu synów Symeon, hetmanem był Salamiel, syn Surysaddai,
20A w pokoleniu Gad hetmanem był Eliasaph, syn Duel.
21I ruszyli się téż Kaathitowie niosący świątnicę: tak długo przybytek niesiony był, aż przyszli na miejsce stanowiska.
22Ruszyli obóz i synowie Ephraim hufcami swemi, w których wojsku hetmanem był Elisama, syn Ammiud.
23A w pokoleniu synów Manasse hetmanem był Gamaliel, syn Phadassur.
24A nad pokoleniem Benjamin hetman był Abidan, syn Gedeonów.
25Na ostatku obozów wszystkich ciągnęli synowie Dan hufcy swemi, w których wojsku hetmanem był Ahiezer, syn Ammisaddai.
26A w pokoleniu synów Aser hetmanem był Phegiel, syn Ochran.
27A w pokoleniu synów Nephtali hetmanem był Ahira, syn Enan.
28Te są obozy i ciągnienia synów Izraelowych według hufców ich, gdy się ruszali.
29I rzekł Mojżesz Hobab, synowi Raguela Madyanity, krewnemu swemu: Ciągniemy do miejsca, które nam Pan dać ma: pójdź z nami, żebyśmyć uczynili dobrze; bo Pan obiecał dobra Izraelowi.
30Któremu on odpowiedział: Nie pójdę z tobą, ale się wrócę do ziemie swéj, w któréjem się narodził.
31A on: Nie opuszczaj, pry, nas; bo ty wiesz, na których miejscach po puszczy obóz stanowić mamy, i będziesz przewodnikiem naszym.
32A gdy przyjdziesz z nami, cokolwiek najlepszego będzie z bogactw, które nam Pan da, tobie damy.
33Ciągnęli tedy od góry Pańskiéj drogą trzech dni: a skrzynia przymierza Pańskiego szła przed nimi przez trzy dni, upatrując miejsce obozowi.
34Obłok téż Pański był nad nimi wednie, gdy ciągnęli.
35A gdy podnoszona była skrzynia, mawiał Mojżesz: Powstań Panie, a niech się rozproszą nieprzyjaciele twoi, a niech uciekają, którzy cię nienawidzą, od oblicza twego.
36A gdy ją składano mówił: Nawróć się Panie do mnóstwa wojska Izraelskiego.