Liczb 27
1Prawo o dziedziczeniu a przypadkach: Pan Mojżeszowi i śmierć opowiedział, i namiastka naznaczył. I przyszły córki Salphaad, syna Hepher, syna Galaad, syna Machir, syna Manasse, który był synem Józephowym: których są imiona: Maala i Noa i Hegla i Melcha i Thersa.
2I stanęły przed Mojżeszem i Eleazarem kapłanem i przede wszemi książęty ludu, u drzwi przybytku przymierza, i rzekły:
3Ojciec nasz umarł na puszczy, a nie był w rozruchu, który się wzburzył przeciw Panu za Korego, ale w swym grzechu umarł: ten nie miał mężczyzny synów, przecz ginie imię jego z domu jego, przeto że nie miał syna? Dajcie nam imienie między krewnymi ojca naszego.
4I odniósł Mojżesz sprawę ich do sądu Pańskiego.
5Który rzekł do niego:
6Słusznéj rzeczy żądają córki Salphaad: daj im imienie między krewnymi ojca ich, a niechaj po nim na dziedzictwo nastąpią.
7A do synów Izraelowych to mówić będziesz:
8Człowiek gdy umrze bez syna, na córkę spadnie dziedzictwo.
9Jeźli córki nie miał, będzie miał potomki bracią swą.
10A jeźliby i braciéj nie było, dacie dziedzictwo braciéj ojca jego.
11A jeźliby ani stryjów nie miał, dano będzie dziedzictwo tym, którzy mu są najbliżsi. I będzie to synom Izraelowym święte, wieczną ustawą, jako przykazał Pan Mojżeszowi.
12Rzekł téż Pan do Mojżesza: Wstąp na tę górę Abarym, a oglądaj ztamtąd ziemię, którą dam synom Izraelowym.
13A gdy ją oglądasz, pójdziesz i ty do ludu twego, jako brat twój Aaron.
14Żeście mię obrazili na puszczy Syn w przeciwieństwie pospólstwa, aniście mię chcieli poświęcić przed niem nad wodami. Te są wody przeciwieństwa w Kades, pustynie Syn. [ 166]
15Któremu odpowiedział Mojżesz:
16Niech opatrzy Pan, Bóg duchów wszego ciała, człowieka, któryby był nad tem zgromadzeniem:
17I mógłby wychodzić i wchodzić przed nimi, a wywodzić je albo wprowadzać; aby lud Pański nie był jako owce bez pasterza.
18I rzekł Pan do niego: Weźmij Jozuego, syna Nun, męża, w którym jest Duch, i włóż rękę twoje nań.
19Który stanie przed Eleazarem kapłanem i przede wszystkiem mnóstwem.
20I dasz mu przykazania przed oczyma wszystkich, i część chwały twojéj, aby go słuchało wszystko zgromadzenie synów Izraelowych.
21Za niego, jeźli co przyjdzie czynić, Eleazar kapłan będzie się radził Pana. Na słowo jego będzie wychodził i wchodził on i wszyscy synowie Izraelowi z nim i insze mnóstwo.
22Uczynił Mojżesz, jako był Pan rozkazał: i wziąwszy Jozuego, postawił go przed Eleazarem kapłanem i przed wszystkiem mnóstwem ludu.
23A włożywszy ręce na głowę jego, wszystko powtórzył, co był Pan rozkazał.