Psalmorum 137
1David, Jeremiæ. Super flumina Babylonis illic sedimus et flevimus, cum recordaremur Sion.
2In salicibus in medio ejus suspendimus organa nostra:
3quia illic interrogaverunt nos, qui captivos duxerunt nos, verba cantionum; et qui abduxerunt nos: Hymnum cantate nobis de canticis Sion.
4Quomodo cantabimus canticum Domini in terra aliena?
5Si oblitus fuero tui, Jerusalem, oblivioni detur dextera mea.
6Adhæreat lingua mea faucibus meis, si non meminero tui; si non proposuero Jerusalem in principio lætitiæ meæ.
7Memor esto, Domine, filiorum Edom, in die Jerusalem: qui dicunt: Exinanite, exinanite usque ad fundamentum in ea.
8Filia Babylonis misera! beatus qui retribuet tibi retributionem tuam quam retribuisti nobis.
9Beatus qui tenebit, et allidet parvulos tuos ad petram.