Galater 1
1Paulus, en Apostel, (nich vun Minschen, ok nich dörch Minschen, sonnern dörch JEsus Christus, un GOtt den Vader, de Em upweckt hett vun de Doden).
2Un all de Bröder, de bi mi sünd, an de Gemeenen in Galatien.
3Gnad wes’ mit ju, un Freden vun GOtt, den Vader, un unsen HErrn, JEsus Christus,
4De sik sülvst för unse Sünden hengeven hett, dat He uns retten dä vun düsse gegenwärtige böse Welt na GOtt un unsen Vader Sin Willen,
5Weken wes’ Ehr vun Ewigkeit to Ewigkeit! Amen.
6Mi wunnert, dat ji ju so bald afwenden lat vun den, de ju beropen hett in de Gnad vun Christus, to en anner Evangelium;
7So dat doch keen anner geven deiht, ahn dat dat weke gift, de ju verbiestert, un dat Evangelium vun Christus verdreihn wüllt.
8Awer wenn ok wi oder en Engel vun den Himmel ju en anner Evangelium predigen war, as wi ju dat predigt hebbt, de schall verflucht sien.
9So as wi nu seggt hebbt, so seggt wi ju nochmal: Wenn Jemand ju en anner Evangelium predigen deiht, as wat ji kregen hebbt, de schall verflucht sien.
10Predig ik denn nu Minschen, oder GOtt ton Deenst? Oder denk ik Minschen gefällig to sien? Wenn ik de Minschen noch gefällig weer, so weer ik Christus Sin Knecht nich.
11Ik gev ju awer to weeten, leeve Bröder, dat dat Evangelium, dat vun mi predigt ward, nich minschlich is.
12Denn ik hef dat vun keen Minschen kregen noch lehrt, sonnern dörch de Apenbarung vun JEsus Christus.
13Denn ji hebbt wol hört vun min Wandel in dat Judendom, as ik öwer alle Maaten GOtt Sin Gemeen verfolgen un terstören dä,
14Un nehm to int Judendom öwer Veele vun min Glieken in min Geslecht un iverte öwer alle Maaten um dat Gesetz vun uns’ Vaders.
15As dat awer GOtt wol gefalln dä, de mi vun min Moderlief hett utsonnert un beropen dörch Sin Gnad,
16Dat He Sin Söhn in mi apenbaren dä, up dat ik Em dörch dat Evangelium mank de Heiden predigen dä, do töger ik nich un frog nich eerst Fleesch un Blot um Rath.
17Keem ok nich na Jerusalem to de hen, de vör mi Apostels weern, sonnern trock hen na Arabien un keem wedder na Damaskus.
18Dree Jahr darna keem ik na Jerusalem, Petrus to sehn un blev foftein Dag’ bi em.
19Vun de annern Apostel awer seeg ik Keen, blot Jacobus, den HErrn Sin Broder.
20Wat ik ju awer schrieven doh, seht, GOtt weet dat, dat leeg ik nich.
21Naher keem ik in de Länner Syrien un Cilicien.
22Ik weer awer de christlichen Gemeenen in Judäa vun Person unbekannt.
23Se harrn blot hört, dat de uns fröher verfolg, de predigt nu den Gloven, den he fröher terstört hett;
24Un lavten GOtt wegen mi.