Offenbarung 19
1Darna hör ik en Stimm vun grote Schaaren in den Himmel, de sproken: Hallelujah! Heil un Pries, Ehr un Kraft för GOtt, unsen HErrn!
2Denn wahrhaftig un gerecht sünd Sin Gerichte, dat He de grote Hor verordelt hett, weke de Eer mit ehr Horerie verdarvt un hett Sin Knechte ehr Blod vun ehr Hand förrert.
3Un sproken tom tweten Mal: Hallelujah! Un de Rok geiht up ewiglich.
4Un de veer un twintig Öllsten un de veer Deerder fulln dal un beden GOtt an, de up den Stohl sitten dä un sproken: Amen, Hallelujah!
5Un en Stimm keem vun den Stohl: Lavt unsen GOtt, all Sine Knechte un de Em fürcht, beide, Lütte un Grote.
6Un ik hör de Stimm vun en grote Schaar, as weer dat de Stimm vun grote Waters, un de Stimm vun starken Dunner, de sproken: Hallelujah! Denn de allmächtige GOtt hett dat Riek innahmen.
7Lat uns freuen un fröhlich sien un Em de Ehr geven, denn dat Lamm Sin Hochtied is kamen un Sin Brut hett sik redig makt.
8Un dat war ehr geven, sik to kleden mit reine un schöne Sied (De Sied awer is de Hilligen ehr Gerechtigkeit)
9Un he sprok to mi: Schriev: Selig sünd, de to dat Lamm Sin Abendmahl beropen sünd. Un he sprok to mi: Düt sünd wahrhaftige Wör vun GOtt.
10Un ik full dal vör sin Föt, em antobeden. Un he sprok: Süh to, doh dat nich, ik bün din Mitknecht un Een vun din Bröder un vun de, de dat Tügnis vun JEsus hebbt. GOtt schast du anbeden! (Dat Tügnis vun JEsus awer is de Geist vun de Prophezieung).
11Un ik seeg den Himmel upmakt, un süh, en witt Perd, un de darup sitten dä, de heet tru un wahrhaftig un richt un stritt mit Gerechtigkeit.
12Un Sin Ogen sünd as en Füerflamm un up Sin Kopp veele Kronen un harr en Nam schreven, den Nüms weten dä, as He sülvst.
13Un harr en Kleed an, dat weer mit Blod besprengt, un Sin Nam is GOttes Wort.
14Un dat Heer in den Himmel folg Em na up witte Peer, kleedt mit witte, reine Sied an.
15Un ut Sin Mund gung en scharp Swerdt, dat He darmit de Heiden slog, un He ward se regeern mit den isern Staff. Un He perrt de Wienpress’ mit den Wien vun den allmächtigen GOtt Sin grimmigen Torn.
16Un hett en Nam schreven up Sin Kleed un up Sin Hüft, de heet: En König öwer alle Königs un en HErr öwer alle Herren!
17Un ik seeg en Engel in de Sünn stahn un he schreeg mit grote Stimm, un sprok to all de Vageln, de unner den Himmel fleegen doht: Kamt un versammelt ju to den groten GOtt Sin Abendmahl,
18Dat ji eten schüllt dat Fleesch vun de Königs un de Hauptlüd un dat Fleesch vun de Starken, un vun de Peer un vun de, de darup sitten doht, un dat Fleesch vun alle Frie un Knechte un vun de Lütten un vun de Groten.
19Un ik seeg dat Deerd un de Königs up de Eer un ehr Heere versammelt, Striet to holn mit den, de up dat Peerd sitten dä un mit Sin Heer.
20Un dat Deerd war grepen un mit em de falsche Prophet, de de Teken vör em dä, dörch weke he verföhrn dä, de dat Deerd sin Maalteken nehmen un de dat Deerd sin Bild anbeden: lebendig warn de beiden in den fürigen Pohl smeten, de mit Swefel brenn.
21Un de Annern warn dod makt mit dat Swerdt vun den, de up dat Peerd sitten dä, dat ut Sin Mund gung un all de Vageln warn satt vun ehr Fleesch.