Marka 16
1Gdy niewiasty do grobu rano z maściami przyszły, Aniół opowiada im zmartwychwstanie Pana Chrystusowe, który po częstem ukazaniu, przed zwolenniki wstąpił w niebo. A gdy minął szabbat, Marya Magdalena i Marya Jakóbowa i Salome nakupiły wonnych olejków, aby przyszedłszy, namazały Jezusa.
2A bardzo rano pierwszego dnia z szabbatów przyszły do grobu, gdy już wzeszło słońce.
3I mówiły między sobą: Kto nam odwali kamień ode drzwi grobowych?
4A pojrzawszy, obaczyły odwalony kamień; albowiem był bardzo wielki.
5A wszedłszy w grób, ujrzały młodzieńca siedzącego po prawéj stronie, ubranego w szatę białą; i zdumiały się.
6Który im rzekł: Nie lękajcie się; Jezusa szukacie Nazareńskiego, ukrzyżowanego; wstał, niemasz go tu; oto miejsce, gdzie go położono.
7Ale idźcie, powiedzcie uczniom jego i Piotrowi, iż was uprzedza do Galilei: tam go oglądacie, jako wam powiedział.
8A one wyszedłszy, uciekły z grobu, albowiem zjęło je drżenie i strach, a nikomu nic nie powiadały; bo się bały.
9A wstawszy raniuczko pierwszego dnia szabbatu, ukazał się najprzód Maryi Magdalenie, z któréj był wyrzucił siedmi czartów.
10Ona szedłszy, opowiedziała tym, którzy z nim bywali, smutnym i płaczącym.
11A oni usłyszawszy, iż żywie, i był widzian od niéj, nie wierzyli.
12Potem téż dwiema z nich [ 929] idącym okazał się w inszym kształcie, idącym do wsi.
13A oni szedłszy, opowiedzieli drugim: a oni onym uwierzyli.
14Na ostatek onym jedenaście społem u stołu siedzącym ukazał się i wymawiał niedowiarstwo ich i zatwardzenie serca, iż tym, którzy go widzieli, że zmartwychwstał, nie wierzyli.
15I mówił im: Idąc na wszystek świat, opowiadajcie Ewangelią wszemu stworzeniu.
16Kto uwierzy i ochrzci się, zbawion będzie, a kto nie uwierzy, będzie potępion.
17A cuda tych, co uwierzą, te naśladować będą: W imię moje czarty będą wyrzucać, nowemi językami będą mówić.
18Węże będą brać, i choćby co śmiertelnego pili, szkodzić im nie będzie: na niemocne ręce będą kłaść, a dobrze się mieć będą.
19A Pan Jezus, potem jako do nich mówił, wzięty jest do nieba, i siedzi na prawicy Bożéj.
20A oni wyszedłszy, przepowiadali wszędy: a Pan dopomagał i utwierdzał mowę przez cuda pozad idące.