Przysłów 12
1Zaś tu mówi o tym, który wdzięczen albo nie: karania o bezbożnym i sprawiedliwym, o pracowitym i legawym, głupim i mądrym, o pożytku i zaszkodzie języka. K to miłuje karność, miłuje umiejętność: ale kto nienawidzi strofowania, głupi jest.
2Kto dobry jest, wyczerpnie łaskę u Pana: ale kto ufa w myślach swoich, niezbożnie czyni.
3Nie zmocni się człowiek z niezbożności: a korzeń sprawiedliwych nie będzie poruszony.
4Niewiasta pilna jest koroną mężowi swemu: a zgniłość w kościach jego, która czyni rzeczy godne sromoty.
5Myśli sprawiedliwych sądy: a rady niezbożnych zdradliwe.
6Słowa niezbożników czyhają na krew: usta sprawiedliwych wybawiają je.
7Obróć niezbożne, a nie będzie [ 611] ich: a dom sprawiedliwych stać będzie.
8Z nauki swojéj mąż będzie poznany: ale kto jest nikczemny a głupi, wzgardzie podlęże.
9Lepszy jest ubogi, mając swą potrzebę, niźli chlubliwy, który potrzebuje chleba.
10Zna sprawiedliwy dusze bydła swego: a wnętrzności niezbożnych okrutne.
11Kto sprawuje ziemię swoję, będzie nasycon chlebem: ale kto się próżnowaniem bawi, najgłupszy jest. Kto wesoły jest w zasiadaniu na winie, w zamkach swoich zostawi sromotę.
12Żądza niezbożnika zmocnienie niecnotliwych: lecz korzeń sprawiedliwych rość będzie.
13Dla ust przewrótnych przybliża się upad złośliwemu: lecz sprawiedliwy ujdzie ucisku.
14Z owocu ust swoich każdy będzie napełnion dobrami: a według uczynków rąk jego będzie mu oddano.
15Droga głupiego prosta w oczach jego: lecz kto mądry jest, słucha porady.
16Głupi natychmiast gniew swój pokazuje: lecz, kto krzywdę pokrywa, chytry jest.
17Który, co wie, mówi, świadek jest sprawiedliwy: ale, który kłama, jest świadek zdradliwy.
18Jest, który obiecuje, a jako mieczem sumienia kłóty bywa: a język mądrych jest zdrowie.
19Warga prawdy trwała będzie na wieki, a kto jest świadek nagły, ten stroi język kłamstwa.
20Zdrada w sercu myślących złości: ale, którzy radzą o pokoju, idzie za nimi wesele.
21Nie zafrasuje sprawiedliwego, cokolwiek nań przypadnie: lecz niezbożnicy będą pełni złego.
22Brzydkością są Panu wargi kłamliwe: a którzy się wiernie obchodzą, podobają mu się.
23Człowiek chytry tai umiejętność: a serce głupich wywoływa głupstwo.
24Ręka mocnych panować będzie: a, która leniwa jest, pod hołdem będzie.
25Smutek w sercu męża poniży go: a powieścią dobrą uweselon bywa.
26Kto nie waży szkody dla przyjaciela, jest sprawiedliwy: lecz droga niezbożnych zdradzi je.
27Nie najdzie zysku zdradliwy: a majętność człowieka będzie cena złota.
28Na ścieżce sprawiedliwości żywot: a droga zdrożna wiedzie do śmierci.