2. Korinther 3
1Fangt wi denn all wedder an, vun uns grot to spreken? Oder brukt wi as weke, Empfehlungsbrev an ju oder Empfehlungsbrev vun ju?
2Ji sünd unse Breef in uns’ Hart schreven, de erkennt un lest ward vun alle Minschen.
3De ji apenbar warn sünd, dat ji en Breef vun Christus sünd, dörch uns’ Predigtamt fardig makt un vun uns schreven, nich mit Black, sonnern mit den lebendigen GOtt Sin GEist, nich up stenern Tafeln, sonnern in de fleeschigen Tafeln vun dat Hart.
4Son Vertruen awer hebbt wi to GOtt, dörch Christus.
5Nich dat wi düchtig sünd vun uns sülvst wat to denken, as ut uns sülvst, sonnern dat wi düchtig sünd, is vun GOtt.
6Weke ok uns düchtig makt hett, dat Amt to föhrn vun dat nie Testament, nich vun den Bokstaven, sonnern vun den GEist. Denn de Bokstav sleiht dod, awer de GEist makt lebendig.
7Wenn nu awer dat Amt, dat dörch de Bokstaven dod makt un in de Steen ingravt is, Klarheit harr, so dat de Kinner Israel nich Moses sin Angesicht ansehn kunnen wegen de Klarheit vun sin Angesicht, de doch uphörn deiht;
8Wa veel mehr Klarheit mutt doch dat Amt hebben, dat den GEist geven deiht!
9Denn wenn dat Amt, dat de Verdammnis predigen deiht, Klarheit hett, wa veel mehr mutt dat Amt, dat de Gerechtigkeit predigt, unutspreklich Klarheit hebben!
10Denn ok dat Deel, dat verklärt weer, is nich för Klarheit to achten gegen düsse unutsprekliche Klarheit.
11Denn wenn dat Klarheit harr, dat dar uphörn deiht, wa veel mehr ward dat Klarheit hebben, dat blift.
12Wiel wi nu son Hoffnung hebbt, gaht wi mit grote Friemoth to Wark,
13Un doht nich as Moses, de de Dek för sin Angesicht hung, dat de Kinner Israel nich ansehn schulln dat End vun dat, de vergeiht;
14Sonnern ehr Sinn’ sünd verstockt. Denn bet up den hütigen Dag blift desülvige Dek unupdeckt öwer dat ole Testament, wenn se dat lest, weke nu in Christus wegtrocken ward.
15Ja bet up den hütigen Dag, wenn Moses lest ward, hangt de Dek öwer ehr Harten.
16Wenn se sik awer bekehren dän to den HErrn, so ward de Dek afdahn.
17Denn de HErr is de GEist. Wo awer den HErrn Sin GEist is, dar is Frieheit.
18Nu awer spegelt sik in uns All den HErrn Sin Klarheit mit updeckt Angesicht, un wi ward verklärt in datsülvige Bild, vun een Klarheit to de anner, as vun den HErrn, de de GEist is.