2. Korinther 4
1Darum, dewiel wi so en Amt hebbt, nadem uns Barmhartigkeit wedderfahrn is, so ward wi nich möd;
2Sonnern meed ok heemlich Schand un gaht nich mit Schalkheit um, fälscht ok nich GOtt Sin Wort, sonnern dörch Apenbarung vun de Wahrheit bewiest wi uns gegen alle Minschen ehr Geweten vör GOtt.
3Is nu uns’ Evangelium todeckt, so is dat in de, de verlarn ward, todeckt.
4Bi weke düsse Welt ehr GOtt de Unglövigen ehr Sinn verblendt hett, dat se nich seht dat helle Licht vun dat Evangelium vun Christus Sin Klarheit, weke is GOtt Sin Ebenbild.
5Denn wi predigt nich uns sülvst, sonnern JEsus Christus, dat He de HErr is, wi awer ju Knechts, um JEsu willn.
6Denn GOtt, de dat Licht ut de Düsternis herutschienen let, de hett en hellen Schien in uns’ Harten geven, up dat dörch uns de Kenntnis vun GOtt Sin Klarheit in JEsus Christus lüchten doh.
7Wi hebbt awer so en Schatz in Steen-Fät, up dat de unutsprekliche Kraft ut GOtt sien schall, un nich vun uns.
8Wi hebbt öwerall Bedrängnis, awer wi fürcht uns nich. Uns is bang, awer wi verzagt nich.
9Wi hebbt Verfolgung, awer wi ward nich verlaten. Wi ward dal drückt, awer wi kamt nich um.
10Un dregt nu alltied den HErrn JEsus Sin Starven an unsen Lief, up dat ok den HErrn Sin Leven an unsen Lief apenbar ward.
11Denn wi, de wi leven doht, ward ümmerto in den Dod geven, um JEsus willn, up dat ok JEsus Sin Leven apenbar ward an uns’ starvlich Fleesch.
12Darum is nu de Dod mächtig in uns, awer dat Leven in ju.
13Wiel wi awer densülvigen GEist un den Gloven hebbt (as schreven steiht: Ik glov, darum red ik) so glovt wi ok, darum so red wi ok,
14Un weet, dat de, de den HErrn JEsus hett upweckt, uns ok upwecken ward dörch JEsus un ward uns vör Sik kamen laten, tosamen mit ju.
15Denn all düt geschüt wegen ju, up dat de unutsprekliche Gnad dörch dat Dankseggen vun Veele GOtt rieklich priesen deiht.
16Darum ward wi nich möd, sonnern wenn ok uns’ utwendig Minsch vergahn deiht, so ward doch de inwendige vun Dag to Dag verniet.
17Denn unse Bedröfnis, de vergänglich un licht is, schafft en ewige un öwer alle Maten wichtige Herrlichkeit,
18För uns, de wi nich seht up dat Sichtbare, sonnern up dat Unsichtbare. Denn wat sichtbar is, is vergänglich, wat awer unsichtbar is, dat is ewig.