Apostelgeschichte 1
1De eerste Bericht hev ik di twor geven, leeve Theophile, vun all dat, wat JEsus anfung, beides, to dohn un to reden.
2Bet an den Dag, dar He upnahmen wör, nahdem He de Apostels, de He utwählt har, dörch den heiligen GEist Befehl dahn har.
3Weke He Sik nah Sienen Leiden lebendig wiest hett, dörch männie Erwiesungen un let Sik sehn mank ehr veerdig Dag’ lang un sprok mit ehr vun dat GOttes Riek.
4Un as He se versammelt har, befohl He ehr, dat se nich vun Jerusalem wieken dä’n, sonnern töven dä’n up den Vadder Sien Verheetung, de ji hebben hört (sprok He) vun Mi.
5Denn Johannes hett mit Water döfft, ji awer schüllt mit den heiligen GEist döfft warden, nich lang na düsse Dag’.
6De awer so tosamen kamen weeren, fragden Em un sproken: HErr, warst Du up düsse Tid wedder uprichten dat Riek Israel?
7He sprok awer to ehr: Dat hört sik för jug nich to weeten Tid oder Stunn, weke de Vadder Siene Macht vörbeholen hett.
8Sonnern ji ward den heiligen GEist Siene Kraft kriegen, de up jug kamen ward, un ji ward Miene Tügen sien to Jerusalem un in ganz Judäa un Samaria un bet an dat Enn vun de Eer.
9Un as He dat seggt har, wur He uphaben tosehends, un en Wolk nehm Em up vör ehre Ogen weg.
10Un as se Em nahsehn dä’n to den Himmel föhren, süh, dar stunnen bi ehr twee Männer in witte Kleder.
11Weke ock seggen dä’n: Ji Männer vun Galiläa, wat staht ji hier und kiekt na den Himmel rup? Düsse JEsus, de vun jug is upnahmen to den Himmel, ward kamen, as ji Em sehn hevt to den Himmel fahren.
12Do kehrten se um na Jerusalem vun den Barg, de do heeten deiht de Oelbarg, weke is dicht bi Jerusalem un liggt enen Sabbath-Wegs darvun.
13Un as se to Hus kamen dä’n, stegen se up den Söller, wo sik uphöllen Petrus un Jakobus, Johannes un Andreas, Philippus un Thomas, Bartholomäus un Matthäus, Jakobus, Alphäi Söhn, un Simon Zelotes un Judas Jakobi.
14Düsse all weern ümmer bi enanner, eenmödig mit Beden un Flehen, mitsamt de Fruens, un Maria, JEsus Siene Moder, un Sien Bröder.
15Un in de Dag’ träd up Petrus mank de Jüngers un sprok: (dat weer awer de Schaar vun de Namen tohopen bi hunnert un twintig).
16Ji Männer un Bröder, düsse Schrift muß erfüllt warden, weke tovör de heilige GEist seggt hett dörch David sienen Mund, vun Judas, de en Vörgänger weer vun de de JEsum fangen dä’n.
17Denn he weer mit uns tellt, un har düt Amt mit uns överkamen.
18Düsse hett erworben den Acker vör den ungerechten Lohn un sik uphängt un is midden intwei bosten un siene Ingeweide sünd all rutschüdd.
19Un dat is kund worden Alle de in Jerusalem wahnen dohn, also dat desülbige Acker nennt ward up ehre Sprak, Hakeldama, dat is Blodacker.
20Denn dat steiht schreben in dat Psalmbok: »Ehr Hüsung müß Wüstenie warden un dar schall nüms sien, de darin wahnen deiht« un: »Sien Bisdom schall en annere kriegen.«
21So mutt nu een mank düsse Männer, de bi uns west sünd de ganze Tid över, dar de HErr JEsus mank uns is ut un in gahn,
22Vun Johannes siene Döp an, bet up den Dag, do He vun uns nahmen is, en Tüg vun Siene Uperstahung warden.
23Un se stellden twee, Joseph, de ock Barsabas heeten deiht, mit den Tonamen Just, un Matthias.
24Beden un spröken: HErr, aller Harten Kündiger, wies uns, wokeen Du utwählt hest vun düsse twee.
25Up dat eener kriegen mag düssen Deenst un Apostelamt, darvun Judas avweken is, dat he hengüng an sienen Ort.
26Un se schmeeten dat Lot över se un dat Lot füll up Matthias un he war todeelt to de elven Apostels.