Hebräer 7
1Düsse Melchisedek weer en König to Salem, GOtt den Allerhöchsten Sin Prester, de Abraham in de Möt gung, as he vun de Slacht mit de Könige na Hus keem un em segen dä;
2Den ok Abraham den Teinten geven dä vun all sin Göder. Sin Nam bedüht toeerst König vun de Gerechtigkeit, darna is he ok en König to Salem, dat heet en Fredenskönig;
3Ahn Vader, ahn Moder, ahn Geslecht, un sin Dag’ hebbt keen Anfang un sin Leven hett keen End; he is awer en Vörbild vun GOtt Sin Söhn un blift Prester in Ewigkeit.
4Seht nu awer, wa grot de wesen mutt, den ok Abraham, de Patriarch, den Teinten geven deiht vun dat, wat he erovert hett.
5Twar hebbt de Kinner vun Levi, as se dat Presterdom kregen, en Gebot, den Teinten vun dat Volk, dat heet, vun ehr Bröder to nehmen, na dat Gesetz, obgliek se ok ut Abraham sin Lenden kamen sünd.
6Awer de, den sin Geslecht nich nennt ward mank se, de nehm den Teinten vun Abraham, un segen den, de de Tosag’ harr.
7Nu is dat ahn all Wedderspreken so, dat de Geringe vun den Betern segent ward.
8Un hier nehmt den Teinten Minschen, weke henstarvt, awer dar Een, vun den betügt ward, dat he leven deiht.
9Un so to seggen, Levi sülvst, de den Teinten nimmt, hett dörch Abraham de Teinte geven.
10Denn he weer ja noch in den Vader sin Lenden, as Melchisedek em in de Möt gung.
11Wenn nu de Vullkamenheit in dat levitische Presterdom weer, denn unner datsülvige hett dat Volk dat Gesetz kregen, wat brukt wi denn to seggen, dat en anner Prester kamen schall na Melchisedek sin Art un nich na Aaron sin Art?
12Denn wo dat Presterdom ännert ward, denn mutt ok dat Gesetz ännert warrn.
13Denn de, vun den all düt seggt is, de is ut en anner Geslecht, ut weke nümmer Keen de Altar besorgt hett.
14Denn apenbar is jo, dat vun Juda unse HErr utgahn is, to weke Geslecht Moses Nicks redt hett vun dat Presterdom.
15Un dat is noch klarer, wenn en anner Prester na Melchisedek sin Art upkamen deiht,
16De nich na dat Gesetz vun dat fleeschliche Gebot makt, sonnern na de Kraft vun dat unendliche Leven.
17Denn he betügt: Du büst en Prester ewiglich na Melchisedek sin Art.
18Denn darmit ward dat vörige Gesetz uphaven, darum, wiel dat to swach un Nicks nütz weer.
19Denn dat Gesetz kunn Nicks vullkamen maken, un en beter Hoffnung ward inföhrt, dörch de wi to GOtt henkamt;
20Un darto, wat Veel is, nich ahn Eed. Denn jene sünd ahn Eed Presters warn;
21Düsse awer mit den Eed dörch den, de to Em sprickt: De HErr hett swarn un dat ward Em nich gerüen: Du büst en Prester ewiglich na Melchisedek sin Art.
22So is denn JEsus de Vollstrecker vun en veel beter Testament warn.
23Un vun de Annern sünd veele, de Presters warn sünd, darum, wiel de Dod se nich blieven leet;
24Düsse awer darum, dat He ewig blieven deiht, hett He en unvergänglich Presterdom.
25Darum kann He ok selig maken ümmerto de dörch Em to GOtt kamen doht un levt ümmerto un bedt för se.
26Denn son Hohenprester mussen wi hebben, de dar weer hillig, unschuldig, rein, vun de Sünners afsonnert, un höger as de Himmel is;
27De nich däglich nödig harr, as de annern Hohenpresters, toeerst för egen Sünd Opfer to dohn, darna för dat Volk sin Sünd, denn dat hett He eenmal dahn, as He Sik Sülvst opfern dä.
28Denn dat Gesetz makt Minschen to Hohepresters, de Swachheit hebbt, düt Eedeswort awer, dat na dat Gesetz seggt is, sett den Söhn, de ewig vullkamen is.