Hebräer 13
1Blievt fast in de bröderliche Leev.
2Gastfrie to wesen verget nich, denn dardörch hebbt Enige, ahn dat to weten, Engels beharbargt.
3Denkt an de, de bunden sünd, as de ok mitbunden sünd, un an de, de Bedröfnis liedt, as de de ok noch up de Eer levt.
4De Eh schall ehrbar holn warrn bi All, un dat Ehbett unbefleckt; de Horer awer un Ehebrekers ward GOtt richten.
5Ju Wandel wes’ ahn Giez un lat ju dat nog wesen, wat ji hebbt. Denn He hett seggt: »Ik will di nich verlaten noch versümen.«
6Also dat wi seggen könnt: »De HErr is min Helper, un ik will nich bang wesen. Wat schull mi en Minsch dohn?«
7Denkt an ju Lehrer, de ju GOttes Wort seggt hebbt, de ehr End seht an un folgt ehr Glov na.
8JEsus Christus, güstern un hüt un desülvige ok in Ewigkeit.
9Lat ju nich vun allerhand fremde Lehren umdrieven, denn dat is en köstlich Ding, dat dat Hart fast ward, wat dörch Gnad geschüht, nich dörch Eten, wovun de keen Nutzen hebbt, de darmit umgahn doht.
10Wi hebbt en Altar, vun den de nich eten könnt, de in de Hütt upwahrt.
11Denn de Lieknams vun de Deerter, de ehr Blod vun den Hohenprester na dat Hillige rin dragen ward för de Sünd, de ward buten vör dat Lager verbrennt.
12Darum hett ok JEsus, up dat He dat Volk dörch Sin egen Blod hilligen dä, buten vör dat Dohr leden.
13So lat uns nu to Em buten rut gahn ut dat Lager un Sin Smach dregen.
14Denn wi hebbt hier keen blievende Stadt, sonnern de tokünftige sökt wi.
15So lat uns nu opfern dörch Em dat Lofopfer GOtt alletied, dat is de Frucht vun de Lippen, de Sin Namen bekennt.
16Gudes to dohn un geern to geven verget nich, denn son Opfers mag GOtt lieden.
17Gehorcht ju Lehrer un folgt se, denn se holt Wacht öwer ju Seelen as de darvun Rekenschaft geven schüllt, up dat se dat mit Freuden doht un nich mit Süfzen, denn dat is ju nich gut.
18Bedt för uns. Unse Trost is, dat wi en gudes Geweten hebbt, un beflietigt uns, en guden Wandel to föhrn bi All.
19Ik vermahn ju awer desto mehr düt to dohn, up dat ik desto ehr bi ju wesen kann.
20GOtt awer vun den Freden, de vun de Doden rutföhrt hett den groten Harr vun de Schap dörch dat Blod vun dat ewige Testament, unsen HErrn JEsus,
21De schall ju fardig maken in alle gude Warke, Sin Willn to dohn, un in ju schaffen, wat Em gefalln deiht, dörch JEsus Christus! Den wes’ Ehr vun Ewigkeit to Ewigkeit! Amen.
22Ik vermahn ju awer, leeve Bröder, nehmt dat Wort vun de Vermahnung an, denn ik hef ju kort schreven.
23Ji schüllt weten, dat Broder Timotheus wedder frie is, mit em, wenn he bald kummt, will ik ju sehn.
24Gröt’ all ju Lehrer un all de Hilligen; de Bröder ut Italien gröt’ ju.
25De Gnad wes’ mit ju All! Amen. Schreven ut Italien dörch Timotheus.