Esdræ 7
1Et factum est, cum finissem loqui verba hæc, missus est ad me angelus qui missus fuerat ad me primis noctibus,
2et dixit ad me, Surge Esdra, et audi sermones, quos veni loqui ad te.
3Et dixi, Loquere Deus meus. Et dixit ad me, Mare positum est in spatioso loco, ut esset altum et immensum:
4erit autem ei introitus in angusto loco positus, ut esset similis fluminibus.
5Quis enim volens voluerit ingredi mare, et videre eum, vel dominari ejus: si non transierit angustum, in latitudinem quomodo venire poterit?
6Item aliud, Civitas est ædificata, et posita in loco campestri: est autem plena omnium bonorum.
7Introitus ejus angustus et in præcipiti positus, ut esset a dextris quidem ignis, a sinistris aqua alta:
8semita autem est una sola inter eos posita, hoc est, inter ignem et aquam, ut non capiat semita, nisi solummodo vestigium hominis.
9Si autem dabitur civitas homini in hereditatem, si numquam antepositum periculum pertransierit, quomodo accipiet hereditatem suam?
10Et dixi, Sic Domine. Et dixit ad me, Sic est: et Israël pars.
11Propter eos enim feci sæculum, et quando transgressus est Adam constitutiones meas, judicatum est quod factum est.
12Et facti sunt introitus hujus sæculi angusti, et dolentes, et laboriosi: pauci autem, et mali, et periculorum pleni: et labore magnopere fulti.
13nam majoris sæculi introitus spatiosi et securi, et facientes immortalitatis fructum.
14Si ergo ingredientes non fuerunt ingressi qui vivunt, angusta et vana hæc: non poterunt recipere quæ sunt reposita.
15Nunc ergo quare tu conturbaris, cum sis corruptibilis? et quid moveris tu, cum sis mortalis?
16Et quare non accepisti in corde tuo quod est futurum, sed quod in præsenti?
17Respondi et dixi, Dominator Domine, ecce disposuisti lege tua, quoniam justi hereditabunt hæc, impii autem peribunt.
18Justi autem ferent angusta, sperantes spatiosa. Qui enim impie gesserunt, at angusta passi sunt, et spatiosa non videbunt.
19Et dixit ad me, Non est judex super Deum, neque intelligens super Altissimum.
20Pereunt enim multi præsentes, quia negligitur quæ anteposita est Dei lex.
21Mandans enim mandavit Deus venientibus, quando venerunt, quid facientes viverent, et quid observantes non punirentur.
22Hi autem non sunt persuasi, et contradixerunt ei, et constituerunt sibi cogitamen vanitatis,
23et proposuerunt sibi circumventiones delictorum, et superdixerunt Altissimo non esse, et vias ejus non cognoverunt,
24et legem ejus spreverunt, et sponsiones ejus abnegaverunt, et in legitimis ejus fidem non habuerunt, et opera ejus non perfecerunt.
25Propter hoc Esdra vacua vacuis, et plena plenis.
26Ecce tempus veniet, et erit quando venient signa quæ prædixi tibi, et apparebit sponsa, et apparescens ostendetur quæ nunc subducitur terra:
27et omnis qui liberatus est de prædictis malis, ipse videbit mirabilia mea.
28Revelabitur enim filius meus Jesus cum bis qui cum eo sunt, et jucundabuntur qui relicti sunt in annis quadringentis.
29Et erit post annos hos, et morietur filius meus Christus, et omnes qui spiramentum habent homines:
30et convertetur sæculum in antiquum silentium diebus septem, sicut in prioribus judiciis, ita ut nemo derelinquatur.
31Et erit post dies septem, et excitabitur quod nondum vigilat sæculum, et morietur corruptum:
32et terra reddet quæ in ea dormiunt, et pulvis qui in eo silentio habitant, et promptuaria reddent quæ eis commendatæ sunt animæ.
33Et revelabitur Altissimus super sedem judicii, et pertransibunt miseriæ, et longanimitas congregabitur.
34judicium autem solum remanebit, veritas stabit, et fides convalescet,
35et opus subsequetur, et merces ostendetur, et justitiæ vigilabunt, et iniustitiæ non dominabuntur.
36Et dixi, Primus Abraham propter Sodomitas oravit, et Moyses pro patribus qui in deserto peccaverunt,
37et qui post eum pro Israël in diebus Achaz, et Samuelis,
38David pro confractione, et Salomon pro eis qui venerunt in sanctificationem.
39Et Elias pro his qui pluviam acceperunt, et pro mortuo ut viveret,
40et Ezechias pro populo in diebus Sennacherib, et multi pro multis.
41Si ergo modo quando corruptibile increvit, et iniustitia multiplicata est, et oraverunt justi pro impiis: quare et nunc sic non erit?
42Et respondit ad me, et dixit, Præsens sæculum non est finis, gloria in eo frequens manet: propter hoc oraverunt pro invalidis.
43Dies enim judicii erit finis temporis hujus, et initium temporis futuræ immortalitatis, in quo transivit corruptela:
44soluta est intemperantia, abscissa est incredulitas: crevit autem justitia, orta est veritas.
45Tunc enim nemo poterit salvare eum qui periit, neque demergere qui vicit. Et respondi,
46et dixi, Hic est sermo meus primus et novissimus, quoniam melius erat non dare terram Adam, vel cum jam dedisset, coërcere eum ut non peccaret.
47Quid enim prodest hominibus in præsenti vivere in tristitia, et mortuos sperare punitionem?
48O tu quid fecisti Adam? Si enim tu peccasti, non est factus solius tuus casus, sed et noster qui ex te advenimus.
49Quid enim prodest nobis, si promissum est nobis immortale tempus: nos autem mortalia opera egimus?
50Et quoniam prædicta est nobis perennis spes, nos vero pessimi vani facti sumus.
51Et quoniam reposita sunt nobis habitacula sanitatis et securitatis: nos vero male conversati sumus.
52Et quoniam reposita est gloria Altissimi protegere eos qui tarde conversati sunt: nos autem pessimis viis ambulavimus.
53Et quoniam ostendetur paradisus, cujus fructus incorruptus perseverat, in quo est securitas et medela:
54nos vero non ingrediemur. In ingratis enim locis conversati sumus.
55Et quoniam super stellas fulgebunt facies eorum qui abstinentiam habuerunt: nostræ autem facies super tenebras nigræ.
56non enim cogitavimus viventes quando iniquitatem faciebamus, quòd incipiemus post mortem pati.
57Et respondit, et dixit, Hoc est cogitamentum certaminis quod certabit qui super terram natus est homo,
58ut si victus fuerit, patiatur quod dixisti:si autem vicerit, recipiet quod dico:
59quoniam hæc est vita quam Moyses dixit cum viveret, ad populum, dicens, Elige tibi vitam, ut vivas.
60Non crediderunt autem ei, sed nec post eum prophetis: sed nec mihi qui locutus sum ad eos,
61quoniam non esset tristitia in perditionem eorum. Sicut futurum est gaudium super eos, quibus persuasa est salus.
62Et respondi, et dixi, Scio Domine, quoniam vocatus est Altissimus misericors in eo, quòd misereatur his qui nondum in sæculo advenerunt,
63et quod miseretur illis qui conversionem faciunt in lege ejus:
64et longanimis est, quoniam longanimitatem præstat his qui peccaverunt quasi suis operibus:
65et munificus est, quoniam quidem donare vult pro exigentiis:
66et multæ misericordiæ, quoniam multiplicat magis misericordias his qui præsentes sunt, et qui præterierunt, et qui futuri sunt.
67Si enim non multiplicaverit misericordias suas: non vivificabitur sæculum cum his qui inhereditabunt in eo.
68Et donat: quoniam si non donaverit de bonitate sua, ut alleventur hi qui iniquitatem fecerunt, de suis iniquitatibus non poterit decies millesima pars vivificari hominum.
69Et judex si non ignoverit his qui curati sunt verbo ejus, et deleverit multitudinem contentionum: non fortassis derelinquerentur in innumerabili multitudine, nisi pauci valde.