1. Korinther 1
1Paulus, beropen to en Apostel JEsu Christi dörch GOtt Sin Willen, un de Broder Sosthenes,
2Wünscht de Gottsgemeen to Corinth, un de Gehilligten in Christus JEsus, de beropen Hilligen mit All de, de unsen HErrn JEsus Christus Sin Nam anropt, an alle Ortschaften, wo se un wo wi wahnen doht:
3Gnade wes’ mit ju un Freden vun GOtt, unsen Vader un den HErrn JEsus Christus!
4Ik dank min GOtt all Tied öwer ju, för de Gnad, de GOtt ju geven hett in Christus JEsus,
5Dat ji dörch Em sünd riek makt in all Stück, in alle Lehr un in all Erkenntnis.
6As denn de Predigt vun Christus in ju kräftig warn is.
7Also dat ji keen Mangel hebbt an irgend en Gav, un tövt blot up den HErrn JEsus Christus Sin Apenbarung;
8He ward ju ok fast beholn bet an dat End, dat ji unsträflich wesen doht up unsen HErrn JEsus Christus Sin Dag.
9Denn GOtt is tru, dörch weken ji beropen sünd to de Gemeenschaft mit Sin Söhn JEsus Christus, unsen HErrn.
10Ik vermahn ju awer, leeve Bröder, dörch unsen HErrn JEsus Christus Sin Nam, dat ji altomal eens Red föhrn doht un lat nich Uneenigkeit mank ju wesen, sonnern holt fast tosamen in een Sinn un in een Meenung.
11Denn mi is vertellt, leeve Bröder, dörch weke vun Chloe sin Lüd, öwer ju, dat Striederie mank ju wesen deiht.
12Ik meen awer düt, dat weke vun ju sprekt: Ik bün Paulisch; de anner: Ik bün Apollisch; de drüdd: Ik bün Kephisch, de veerte: Ik bün Christisch.
13Wat? Is Christus nu vun enannerdeelt? Is denn Paulus vör ju krüzigt? Oder sünd ji in Paulus sin Nam döfft?
14Ik dank GOtt, dat ik Nüms vun ju döfft hef ahn Crispus un Gajus.
15Dat nich jemand seggen much, ik harr up min Nam döfft.
16Ik hef awer ok döfft den Stephana sin Huslüd, övrigens weet ik nich, ob ik weke anner döfft hef.
17Denn Christus hett mi nich schickt to döpen, sonnern dat Evangelium to predigen, nich mit kloke Wör’, up dat Christus Sin Krüz nich tonicht würr.
18Denn dat Wort vun dat Krüz is en Dohrheit för de, de verlaren ward; uns awer, de wi selig ward, is dat en Kraft vun GOtt.
19Denn dat steiht schreven: Ik will tonicht maken de Kloken ehr Klokheit, un de Verständigen ehr Verstand will ik wegsmieten.
20Wo sünd de Kloken? Wo sünd de Schriftgelehrten? Wo sünd de Weltwiesen? Hett nich GOtt düsse Welt ehr Klokheit to Dohrheit makt?
21Denn nadem de Welt dörch ehr Klokheit GOtt in Sin Wiesheit nich erkennen dä, gefull dat GOtt wol, dörch eenfoldige Predigt selig to maken All, de daran gloven doht.
22Tomal de Juden Teken förrert un de Griechen na Wiesheit fragen doht.
23Wi awer predigt den krüzigten Christus, de Juden en Argernis un de Griechen en Dohrheit.
24De awer, de beropen sünd, all beid, Juden un Griechen, för de predigt wi Christus, göttliche Kraft un göttliche Klokheit.
25Denn de göttliche Dohrheit is klöker as de Minschen sünd, un de göttliche Swachheit is stärker, as de Minschen sünd.
26Seht an, leeve Brüder, ju Beropung: nich veel Gelehrte na dat Fleesch, nich veel Gewaltige, nich veel Edle sünd beropen;
27Sonnern wat eenfoldig is vör de Welt, dat hett GOtt utwählt, dat He de Kloken to Schann maken dä, un wat swach is vör de Welt, dat hett GOtt utwählt, dat He to Schann maken dä, wat stark is;
28Un wat unedel is vör de Welt un wat veracht is, dat hett GOtt utwählt, un wat dar nicks is, dat He tonicht maken dä, wat wat is;
29Up dat sik vör Em keen Fleesch wichtig maken doh!
30Vun weken ok ji herkamen doht in Christus JEsus, de uns vun GOtt makt is to Klokheit, un to Gerechtigkeit un to Hilligung un to Erlösung,
31Up dat (as schreven steiht) wer vun sik grotspreken will, de sprek grot vun sik öwer den HErrn!