1. Korinther 5
1En allgemeen Geschrie geiht, dat Horeri mank ju is un son Horeri, wovun de Heiden sogar nicks weet, dat Een sin Vader sin Fru hett.
2Un ji makt ju wichtig, wo ji harrn trurig sien schullt, up dat de, de dat Wark dahn hett vun ju utstött ward.
3Ik twar, de ik min Lief na nich dar bün, bün doch mit den GEist gegenwärtig, un hef all as gegenwärtig beslaten öwer den, de so wat dahn hett.
4In unsen HErrn JEsus Christus Sin Nam, in ju Versammlung mit min GEist un mit unsen HErrn JEsus Christus Sin Kraft,
5Em to öwergeven den Satan, dat de dat Fleesch verdarven deiht, up dat de Geist selig ward an den HErrn JEsus Sin Dag.
6Ju Gereede is nich fein. Weet ji nich, dat en beten Suerdeeg den ganzen Deeg suer maken deiht?
7Darum fegt den olen Suerdeeg rut, up dat ji en nien Deeg wesen doht, wiel ji denn nich ansüert sünd. Denn wi hebbt ok en Osterlamm, dat is Christus, för uns opfert.
8Darum lat uns Ostern holn, nich in den olen Suerdeeg, ok nich in den Suerdeeg vun Bosheit un Schalkheit, sonnern in den Söddeeg vun Reinheit un Wahrheit.
9Ik hef ju schreven in den Breef, dat ji nicks to dohn hebben schüllt mit de Horers.
10Dat meen ik nich vun de Horers in düß Welt, oder vun de Giezigen, oder vun de Röwers, oder vun de Afgöttischen; sunst mußt ji de Welt verlaten.
11Nu awer hef ik ju schreven, ji schüllt nicks mit ehr to dohn hebben; nämlich, so dar Jemand is, de sik let en Broder nennen un is en Horer, oder en Giezigen, oder en Afgöttischen, oder en Lästerer, oder en Süper, oder en Röwer, mit densülvigen schüllt ji ok nich eten.
12Denn wat gaht mi de dar buten an, dat ik se richten schull? Richt ji nich, de dar binnen sünd?
13GOtt awer ward, de buten sünd, richten. Smiet vun ju sülvst rut, de dar bös is.