1. Korinther 4
1Darför lat Jedereen uns holn, nämlich för Christus Sin Deeners, un Husholers öwer Sine Geheemnisse.
2Nu söcht man nich mehr an de Husholers, as dat se tru funnen ward.
3Mi awer is dat wat Geringes, dat ik vun ju richt ward, oder vun en minschlich Dag; ok richt ik mi sülvst nich.
4Ik bün mi wol nicks bewußt, awer darin bün ik nich rechtfardigt; de HErr is dat awer, de mi richten deiht.
5Darum richt nich vör de Tied, bet de HErr kamen deiht, weke ok an dat Licht bringen ward, wat in Düstern verborgen is, un de Harten ehr Rath apenbart; denn ward jedereen vun GOtt Lof kriegen.
6All düt, leeve Bröder, hef ik up mi un Apollo düdet wegen ju, dat ji an uns lehrn doht, dat Nüms höger vun sik holt, as nu schreven steiht, up dat sik nich de een gegen den annern wegen Jemand upblasen deiht.
7Denn wokeen hett di vörtrocken? Wat hest du awer, dat du nich kregen hest? So du dat awer kregen hest, wat deihst du denn grot darmit, as ob du dat nich kregen harst?
8Ji sünd all satt warn, ji sünd all riek warn, ji herrscht ahn uns; un wull GOtt, ji herrschen, up dat ok wi mit ju herrschen dän.
9Ik meen awer, GOtt hett uns Apostel as de Allerlüttsten darstellt, as den Dod öwergeven. Denn wi sünd en Truerspill warn för de Welt, de Engeln un de Minschen.
10Wi sünd Narren wegen Christus, ji awer sünd klok in Christus, wi swach, ji stark; ji herrlich, wi awer veracht.
11Bet up düsse Stund lied wi Hunger un Döst, un sünd nakt un ward slan un hebbt keen gewiß Stell.
12Un arbeit un schafft mit unse egen Hann. Wenn se uns schellt, so segent wi, wenn se uns verfolgt, so duld wi dat, wenn se uns lästert, so lied wi dat.
13Wi sünd ümmer as de Welt ehr Utfegsel un Utwurf vör alle Lüd.
14Nich schriev ik düt, dat ik ju beschämen wull, sonnern ik vermahn ju, as mine leeven Kinner.
15Denn wenn ji ok tein dusend Tochtmeisters hebbt in Christus, so hebbt ji doch nich veele Vaders. Denn ik hef ju tügt in Christus JEsus dörch dat Evangelium.
16Darum vermahn ik jug, west min Nafolgers.
17Ut desülvige Orsak hef ik Timotheus to ju schickt, weke is min leeve un true Söhn in den HErrn, dat he ju denken helpen schull an min Weg’, de dar sünd in Christus, as ik se öwerall in jede Gemeen lehrn doh.
18Enige makt sik wichtig, as war ik nich to ju kamen.
19Ik will awer in korten to ju kamen, so de HErr will, un kennen lehrn nich de Wör’ vun de, de dar wichtig doht, sonnern ehr Kraft.
20Denn GOtt Sin Riek besteiht nich in Wör’, sonnern in Kraft.
21Wat wüllt ji? Schall ik mit de Rod to ju kamen, oder mit Leev un sanftmödigen Geist?