Hioba 20
1Szczęśliwość ludzi złych krótka. I odpowiadając Sophar Naamathczyk rzekł:
2Dlatego myśli moje rozliczne następują jedna za drugą, a myśl się rozrywa.
3Nauki, którą mię strofujesz, słuchać będę: a duch wyrozumienia mego odpowie mi.
4To wiem od początku, odtąd, jako osadzon jest człowiek na ziemi:
5Że chwała niezbożnych krótka jest, a wesele obłudnika jako mgnienie oka.
6Jeźli wstąpi aż do nieba pycha jego, a głowa jego tykać się będzie obłoków:
7Jako gnój na końcu zginie, a którzy nań patrzyli, rzeką: Gdzież jest?
8Jako sen odlatający znalezion nie będzie: przeminie jako widzenie nocne.
9Oko, które go widziało, nie ujrzy: ani nań więcéj patrzyć będzie miejsce jego.
10Synowie jego będą starci ubóstwem: a ręce jego oddadzą mu boleść jego.
11Kości jego będą napełnione występków młodości jego, i z nim w prochu spać będą.
12Bo gdy słodka będzie złość w uściech jego, skryje ją pod język swój.
13Zfolguje jéj i nie opuści jéj, i będzie ją taił w gardle swojem.
14Chleb jego w żywocie jego obróci się w żółć źmijową wewnątrz.
15Bogactwa, które pożarł, zwróci, a z brzucha jego Bóg je wyciągnie.
16Głowę źmijową ssać bedzie: i zabije go język jaszczórczy.
17(Niech nie ogląda źródeł rzeki, strumieniów miodu i masła.)
18Będzie karan za wszystko, co działał, a przecię nie zniszczeje, wedlug według mnóstwa wynalazków swoich tak téż cierpiéć będzie.
19Bo łamiąc obnażył ubogie, dom wydarł, a nie budował go.
20Ani się nasycił brzuch jego: a gdy będzie miał, czego żądał, otrzymać nie będzie mógł.
21Nie zostało z jadła jego, i przeto nic nie zostanie z dóbr jego.
22Gdy się nasyci, ściśnion będzie: będzie się pocił, i wszelaka boleść przypadnie nań.
23Bodaj się natkał brzuch jego, aby nań wypuścił gniew zapalczywości swéj, dżdżył nań wojnę swoję.
24Będzie uciekał przed bronią żelazną, a wpadnie na łuk miedziany.
25Wyciągniony i wychodzący z pochew swoich, a błyskający się w [ 513] gorzkości swojéj: pójdą i przyjdą nań straszliwi.
26Wszystkie ciemności skryte są w tajnikach jego: pożre go ogień, którego nie podniecają, będzie trapion zostawiony w przybytku swoim.
27Odkryją niebiosa nieprawości jego, a ziemia powstanie przeciw jemu.
28Odkryty będzie wynik domu jego, ściągniony będzie w dzień zapalczywości Bożéj.
29Tenci jest dział człowieka niezbożnego od Boga: i dziedzictwo słów jego od Pana.