Izajasza 55
1Wzywając wszystkich na wiarę, obiecuje duchownych darów hojną obfitość, odwodzi od grzechu nielitościwe: że Pan jest miłosierny i w obietnicach wierny, a że się słowo Boże próżno nie nawróci. W szyscy pragnący pójdźcie do wód, i którzy nie macie śrebra, kwapcie się, kupujcie, a jedzcie! chódźcie, kupujcie bez śrebra, i bez żadnéj zamiany wino i mleko.
2Przecz odważacie srebro nie za chleb, a pracę wasze nie za nasycenie? Słuchajcie słuchając mię, a jedzcie dobro, a rozkoszować będzie w tłustości dusza wasza.
3Nakłońcie ucha swego, a przyjdźcie do mnie: słuchajcie, i żyć będzie dusza wasza: i uczynię z wami przymierze wieczne, miłosierdzia Dawidowe wierne.
4Otom go dał świadkiem narodom, wodzem i nauczycielem narodom.
5Oto naród, któregoś nie znał, powołasz, a narody, które cię nie znały, pobieżą do ciebie dla Pana, Boga twego, i Świętego Izraelowego, że cię uwielbił.
6Szukajcie Pana, póki nalezion być może: wzywajcie go, póki jest blisko.
7Niech opuści złośnik drogę swoję, a mąż nieprawy myśli swe, i niech się nawróci do Pana, a zmiłuje się nad nim: i do Boga naszego; bo hojny jest ku odpuszczeniu.
8Albowiem myśli moje nie myśli wasze, ani drogi wasze drogi moje, mówi Pan.
9Bo jako podniesione są niebiosa od ziemie, tak podniesione są drogi moje od dróg waszych, i myśli moje od myśli waszych.
10A jako zstępuje deszcz i śnieg z nieba, a tam się więcéj nie wraca, ale napaja ziemię, i namacza ją, i czyni, że rodzi, i dawa nasienie siejącemu, i chleb jedzącemu:
11Tak będzie słowo moje, które wynidzie z ust moich: nie wróci się do mnie próżne, ale uczyni, cokolwiekem chciał, i zdarzy się mu w tem, na com je posłał.
12Bo w weselu wynidziecie, a w pokoju doprowadzeni będziecie: góry i pagórki będą śpiewać przed wami chwałę, a wszystkie drzewa polne rękoma klaskać będą.
13Miasto głogu wyrośnie jodła, a miasto pokrzywy wyrośnie mirt: i będzie Pan mianowany na znak wieczny, który nie będzie zgładzony. [ 682]