Izajasza 62
1Opowiada przyjście Chrystusowe: o wołaniu stróżów świętego kościoła i o ciele Pana Chrystusowem, pod osobą chleba i wina. D la Syonu nie zamilczę, a dla Jeruzalem nie uspokoję się, aż wynidzie jako jasność sprawiedliwy jego, a zbawiciel jego jako kaganiec zapali się.
2I ujrzą narodowie sprawiedliwego twego, i wszyscy królowie zacnego twego: i nazowią cię imieniem nowem, które usta Pańskie mianować będą.
3I będziesz koroną chwały w ręce Pańskiéj, i koroną królestwa w ręce Boga twego.
4Nie będą cię więcéj zwać opuszczoną, i ziemia twoja nie będzie więcéj zwana spustoszona: ale cię będą zwać, wola moja w niéj, a ziemia twoja osadzoną; bo się Panu upodobało w tobie, a w ziemi twojéj mieszkać będą.
5Bo będzie mieszkał młodzieniec z panną, i mieszkać będą w tobie synowie twoi: a będzie się weselił oblubieniec z oblubienice, i będzie się weselił z ciebie Bóg twój.
6Na murzech twoich, Jeruzalem, postawiłem stróże, cały dzień i całą noc na wieki nie milkną: którzy wspominacie Pana, nie milczcie:
7A nie dawajcie mu milczenia, aż umocni i aż postawi Jeruzalem chwałą na ziemi.
8Przysiągł Pan na prawicę swoję! i na ramię mocy swéj: Jeźli dam pszenicę twoje więcéj na pokarm nieprzyjaciołom twoim, jeźli będą pić synowie obcy wino twoje, na któreś pracowało.
9Bo którzy je zbierają, jeść je będą i chwalić Pana; i którzy je znoszą, pić będą w sieniach świętych moich.
10Przechódźcie, przechódźcie przez bramy, zgotujcie drogę ludowi, równajcie drogę, zbierajcie kamienie a podnieście chorągiew na narody.
11Oto Pan dał słyszeć na kończynach ziemie: Mówcie, córce Syon: Oto zbawiciel twój idzie, oto zapłata jego z nim, a dzieło jego przed nim.
12I nazowią je ludem świętym, odkupionymi od Pana: a ciebie nazowią szukanem miastem, a nie opuszczonem.