Johannes 18
1Do JEsus düt redt harr, gung He ut mit Sin Jüngers öwer de Bek Kidron; dar weer en Garn, dar gung JEsus un Sin Jüngers in.
2Judas awer, de Em verraden dä, wuß den Ort ok; denn JEsus keem öfters dar mit Sin Jüngers tosam.
3As nu Judas mit sik nahmen harr den Hupen, un de Hohenpresters un Pharisäers ehr Deeners, kummt he darhen mit Fackeln, Lampen, un Waffen.
4As nu JEsus weten dä Allns, dat Em tostöten schull, gung He rut, un sprok to se: Wen sökt ji?
5Se antworten Em: JEsus vun Nazareth. JEsus sprickt to se: Ik bün dat. Judas awer, de Em verraden dä, stunn ok bi se.
6As nu JEsus to se sprok: »Ik bün dat,« weeken se torügg, un fulln dal up de Eer.
7Do frog He se nochmal: Wen sökt ji? Se awer sproken: JEsus vun Nazareth.
8JEsus antwort: Ik hef ju seggt, dat Ik dat bün. Sökt ji denn Mi, so lat düsse gahn.
9(Up dat dat Wort erfüllt war, wat He seggen dä: »Ik hef keen vun de verlarn, de Du Mi geven hest.«)
10Do harr Simon Petrus en Swerdt, un he trock dat ut, un slog na den Hohenprester sin Knecht, un hau em sin rechte Ohr af; un de Knecht heet Malchus.
11Do sprok JEsus to Petrus: Stek din Swerdt an sin Stä. Schall Ik den Kelch nich drinken, den Mi Min Vader geven hett?
12Dat Volk awer, un de Oberhauptmann, un de Juden ehr Deeners neemen JEsus, un bunn’ Em.
13Un föhrn Em toeerst to Hannas, de weer Kaiphas sin Fru ehr Vader, de düt Jahr Hoheprester weer.
14Dat weer awer Kaiphas, de de Juden raden dä, dat weer gut, dat en Minsch umbrocht war för dat Volk.
15Simon Petrus awer folg JEsus na, un en anner Jünger. Düsse Jünger weer den Hohenprester bekannt, un gung mit JEsus rin in den Hohenprester sin Pallast.
16Petrus awer stunn buten vör dat Dohr. Do gung de anner Jünger, de den Hohenprester bekannt weer, rut, un sprok mit de Dohrwächtersch, un föhr Petrus rin.
17Do sprok de Deern, de Dohrwächtersch, to Petrus: Büst du nich ok een vun düssen Minschen Sin Jüngers? He sprok: Ik bün dat nich.
18Dar stunn awer de Knechten un Deeners, un harrn en Füer vun Holtkahln anmakt, denn dat weer kold, un se warmden sik. Petrus awer stunn bi se, un warm sik.
19Awer de Hoheprester frog JEsus na Sin Jüngers un na Sin Lehr.
20JEsus antwort em: Ik hef frie öffentlich redt vör de Welt. Ik hef alle Tied lehrt in de Schol un in den Tempel, dar alle Juden tosamen kamt, un hef nicks int Verborgene redt.
21Wat fragst du Mi darna? Frag de darna, de hört hebbt, wat Ik to se redt hef: süh, desülbn weet, wat Ik seggt hef.
22As He awer dat reden dä, geev een vun de Deeners, de darbi stunn, JEsus en Slag int Gesicht un sprok: Schast Du den Hohenprester so antworten?
23JEsus antwort: Hef Ik öwel redt, so bewies’, dat dat bös is; hef Ik awer recht redt, warum sleist du Mi denn?
24Un Hannas schick Em bun’n to den Hohenprester Kaiphas.
25Simon Petrus awer stunn un warm sik. Do sproken se to em: Büst du nich een vun Sin Jüngers? He leugnen dat awer, un sprok: Ik bün dat nich.
26Sprickt een vun den Hohenprester sin Knechts, en Fründ vun den, den Petrus dat Ohr afhaut harr: Seeg ik di nich in den Garn bi Em?
27Do leugnen Petrus nochmals; un alsbald kreih de Hahn.
28Do föhrn se JEsus vun Kaiphas vör dat Richthus. Un dat weer fröh Morgens. Un se gungen nich in dat Richthus, up dat se nich unrein warn, sonnern Ostern eten kunn’.
29Do gung Pilatus to se rut, un sprok: Wat bringt ji vör Klag’ gegen düssen Minsch?
30Se antworten un sproken to Em: Weer düsse nich en Öweldäder, wi harrn Em di nich utlevert.
31Do sprok Pilatus to se: So nehmt ji Em hen, un richt Em na ju Gesetz. Do sproken de Juden to Em: Wi dörft Nüms dod maken;
32(Up dat erfüllt war JEsus Sin Wort, dat He sä, as He andüden dä, wat för en Dod He starven war.)
33Do gung Pilatus wedder rin in dat Richthus, un reep JEsus, un sprok to Em: Büst Du de Juden ehr König?
34JEsus antwort: Redst du dat vun di sülbn? oder hebbt anner di dat vun Mi seggt?
35Pilatus antwort: Bün ik en Jud? Din Volk un de Hohenpresters hebbt Di mi öwerlevert. Wat hest Du dahn?
36JEsus antwort: Min Riek is nich vun düsse Welt. Weer Min Riek vun düsse Welt, Min Deeners warn darför kämpfen, dat Ik de Juden nich öwerlevert war; awer nu is Min Riek nich vun hier.
37Do sprok Pilatus to Em: So büst Du doch en König? JEsus antwort: Du seggst dat, Ik bün en König. Ik bün darto gebarn un in de Welt kamen, dat Ik de Wahrheit betügen schall. Wer ut de Wahrheit is, de hört Min Stimm.
38Sprickt Pilatus to Em: Wat is Wahrheit? Un as he dat seggt harr, gung he wedder rut to de Juden, un sprickt to se: Ik finn keen Schuld an Em.
39Ji hebbt awer en Gewohnheit, dat ik ju een up Ostern los geven doh; wüllt ji nu, dat ik ju de Juden ehrn König los geven schall?
40Do schreegen se wedder alltosam, un sproken: Nich düssen, sonnern Barabbas! Barabbas awer weer en Mörder.