The Bible Software
Yr Efengyl yn ôl Luc · Beibl (1620)

Yr Efengyl yn ôl Luc 23

1AR holl liaws ohonynt a gyfodasant, ac a’i dygasant ef at Peilat:

2Ac a ddechreuasant ei gyhuddo ef, gan ddywedyd, Ni a gawsom hwn yn gwyr-droi’r bobl, ac yn gwahardd rhoi teyrnged i Gesar, gan ddywedyd mai efe ei hun yw Crist Frenin.

3A Pheilat a ofynnodd iddo, gan ddy¬wedyd, Ai ti yw Brenin yr Iddewon? Ac efe a atebodd iddo, ac a ddywedodd, Yr wyt ti yn dywedyd.

4A dywedodd Peilat wrth yr arch¬offeiriaid a’r bobl, Nid wyf fi yn cael dim bai ar y dyn hwn.

5A hwy a fuant daerach, gan ddywedyd, Y mae efe yn cyffroi’r bobl, gan ddysgu trwy holl Jwdea, wedi dechrau o Galilea hyd yma.

6A phan glybu Peilat son am Galilea, efe a ofynnodd ai Galilead oedd y dyn.,

7A phan wybu efe ei fod ef o lywodraeth Herod, efe a’i hanfonodd ef at jHerod, yr hwn oedd yntau yn Jerwsalem y dyddiau hynny.

8A Herod, pan welodd yr Iesu, a lawenychodd yn fawr: canys yr oedd efe yn chwennych er ys talm ei weled ef, oblegid iddo glywed llawer amdano ef,; ac yr ydoedd yn gobeithio cael gweled gwneuthur rhyw arwydd ganddo ef.

9Ac efe a’i holodd ef mewn llawer o eiriau; eithr efe nid atebodd ddim iddo.:,

10A’r archoffeiriaid a’r ysgrifenyddion a safasant, gan ei gyhuddo ef yn haerllug.

11A Herod a’i filwyr, wedi iddo ei ‘ ddiystyru ef, a’i watwar, a’i wisgo a gwisg glaerwen, a’i danfonodd ef drachefn at Peilat.

12A’r dwthwn hwnnw yr aeth Peilat a Herod yn gyfeillion: canys yr oeddynt o’r blaen mewn gelyniaeth a’i gilydd.

13A Pheilat, wedi galw ynghyd yr archoffeiriaid, a’r llywiawdwyr, a’r bob},

14A ddywedodd wrthynt, Chwi a ddygasoch y dyn hwn ataf fi, fel un.’a fyddai’n gwyrdroi’r bobl: ac wele, myfi a’i holais ef yn eich gŵydd chwi, ac ni chefais yn y dyn hwn ddim bai, o ran y pethau yr ydych chwi yn ei gyhuddo ef amdanynt:

15Na Herod chwaith: canys an fonais chwi ato ef, ac wele, dim yn haedd»i marwolaeth nis gwnaed iddo.

16Am hynny mi a’i ceryddaf ef, a-ca’i gollyngaf ymaith...

17Canys yr ydoedd yn rhaid idd@ ollwng un yn rhydd iddynt ar yr wyl.

18A’r holl liaws a lefasant ar unwaitfa, gan ddywedyd, Bwrw hwn ymaitln,. a gollwng i ni Barabbas yn rhydd:

19(Yr hwn, am ryw derfysg a wnaethid yn y ddinas, a llofruddiaeth, oedd wedi,:ei daflu i garchar.)

20Am hynny Peilat a ddywedodd wrth¬ynt drachefn, gan ewyllysio gollwng yr Jesu yn rhydd... /

21Eithr hwy a lefasant arno, gan ddy" wedyd, Croeshoelia, croeshoelia ef.

22Ac efe a ddywedodd wrthynt y drydedd waith, Canys pa ddrwg a wnaeth,efe? ni chefais i ddim achos marwolaeth yaddo, am hynny mi a’i ceryddaf ei, ac a’i gollyngaf yn rhydd.

23Hwythau a fuont daerion a llefau Mchel, gan ddeisyfu ei groeshoelio ef. A’u llefau hwynt a’r archoffeiriaid a orfuant.

24A Pheilat a faraodd wneuthur m deisyfiad hwynt.

25Ac efe a ollyngodd yn rhydd iddynt yr hwn am derfysg a llofruddiaeth, a fwriasid yng ngharchar, yr hwn a ofynasant: eithr yr less.a draddododd efe i’v hewyllys hwynt.;

26Ac fel yr oeddynt yn ei arwain ef ymaith, hwy a ddaliasant un Simon o Cyrene, yn dyfod o’f wlad, ac a ddodasant y groes arno ef, i’w dwyn ar ôl yr Iesu.

27Ac yr oedd yn ei ganlyn ef liaws mawr o bobl, ac o wragedd, y rhai hefyd oedd yn cwynfan ac yn galaru o’i blegid ef.

28A’r Iesu, wedi troi atynt, a ddy wedodd, Merched Jerwsalem, nac wylwch o’m plegid i; eithr wylwch o’ch plegid eich hunain, ac oblegid eich plant.

29Canys wele, y mae’r dyddiau yn dyfod, yn y rhai y dywedant, Gwyn eu byd y rhai arnhlantadwy, a’r crothau nid / epiliasant, a’r bronnau ni roesant sugn. ‘

30Yna y dechreuant ddywedyd wrth y mynyddoedd, Syrthiwch arnom; ac wrth y bryniau, Cuddiwch ni.

31Canys os gwnânt hyn yn y pren ir, pa beth a wneir yn y crin?

32Ac arweiniwyd gydag ef hefyd ddau eraill, drwgweithredwyr, i’w rhoi i’w marwolaeth.

33A phan ddaethant i’r lle a elwir Calfaria, yno y croeshoeliasant ef, a’r drwgweithredwyr; un ar y llaw ddeau, a’r llall ar yr aswy.

34A’r Iesu a ddywedodd, O Dad, maddau iddynt: canys ni wyddant pa beth y maent yn ei wneuthur. A hwy a ranasant ei ddiMad ef, ac a fwriasant goelbren.

35A’r bobl a safodd yn edrych». A penaethiaid hefyd gyda hwynt a wat" warasant, gan ddywedyd, Braill a waredodd efe; gwareded ef ei him, os hwn yw Crist, etholedig Duw.

36A’r milwyr liefyd a’i gwatwarasant ef, gan ddytbd alo, a chynnig iddo finegr,

37A dywedyd. Us tydi yv Brenin yy Iddewon, gwired dy hun,..

38Ac yr ydoedd hefyd arysgrifen wedi ei nysgrifcnnu uwch ei ben ef, a llythrennau Grocg, a Lladin, a Hebraeg,» HWN YW DRENIN Yr IDDEWON.

39Ac un o’r drwgweithredwyr ai grogasid a’i cablodd ef, gan ddywedydy Os tydi yw Crist, gwared dy hun a ninnau.

40Eithr y llall a atebodd, ac a’i ceryddodd ef, gan ddywedyd, Onid wyt ti yn: ofni Duw, gan dy fod dan yr un ddamnedigaeth?

41A nyni yn wir yn gyfiawn; eanys yr’ ydym yn dcrbyn yr hyn a haeddai’r pethau a wnaethom: eithr hwn ni wnaeth ddim allan o’i Ie.

42Ac efe a ddywedodd wrth yr Iesu, Ar" glwydd, cofia fi pan ddelych i’th deyrnas.

43A’r Iesu a ddywedodd wrtho, Yn wir meddaf i ti, Heddiw y byddi gyda mi ym mharadwys.

44Ac yr ydoedd hi ynghylch y chweched awr, a thywyllwch a fu ar yr holl ddaear hyd y nawfed awr.

45A’r haul a dywyllwyd, a Hen y deml. a rwygwyd yn ei chanol.

46A’r Iesu, gan lefain â llef uchel, a; ddywedodd, O Dad, i’th ddwylo di y gorchmynnaf fy ysbryd. Ac wedi iddo-ddywedyd hyn, efe a drengodd.

47A’r canwriad, pan welodd y pcth a wnaethpwyd, a ogoneddodd Dduw, gan ddywedyd, Yn wir yr oedd hwn yn ŵr cyfiawn.

48A’r holl bobloedd y rhili a ddnrllicilt ynghyd i edrych hyn, wrth wclnl y pethau a wnautlipwyd,:i lidyi.liwcl.iB.int, gan guro eu dwyfroniiiiu.

49A’i holl gydnabod ef a sniii’i.inl o hirbell, a’r gwragedd y rli.ii u’l i.inlynascnt ef o Galilea, yn ctlrych ur y peilmu hyn.

50Ac wele, gŵr a’i enw joseff, yy hwn oedd gynghorwr, gŵr da a chyfiawn;

51(Hwn ni chytunasai a’u cyngor ac a’u gweithred hwynt;) o Arimathea, dinas yr Iddewon, yr hwn oedd yntau yn dis.-gwyl hefyd am deymas Dduw;

52Hwn a ddaeth at Peilat, ac a ofynnodd gorff yr Iesu.

53Ac efe a’i tynnodd i lawr, ac a i hamdodd mewn lliain main, ac a’i rhoddes mewn bedd wedi ei naddu mewn carreg, yn yr hwn ni roddasid dyn erioed.

54A’r dydd hwnnw oedd ddarparwyl, a’r Saboth oedd yn nesau.

55A’r gwragedd hefyd, y rhai a ddaethent gydag ef o Galilea, a ganlynasant, ac a welsant y bedd, a pha fodd y dodwyd e» gorffef.

56A hwy a ddychwelasant, ac a baratoesant beraroglau ac &nnaint; ac a orffwysasant ar y Saboth, yn ôl y gorchy-myn.

← Yr Efengyl yn ôl Luc 22Read In The App, Free →Yr Efengyl yn ôl Luc 24 →

Study Yr Efengyl yn ôl Luc 23

KJVMatthew HenryJamieson-Fausset-BrownAdam ClarkeAlbert BarnesJohn WesleyJohn CalvinScofieldWilliam BurkittFamily Bible NotesThe Fourfold GospelJohn LightfootGeneva Bible Notes (1599)Robertson's Word PicturesReina-Valera (Español)Bíblia Portuguesa MundialLuther Bibel (Deutsch)Bible Louis Segond (Français)

All Chapters

123456789101112131415161718192021222324