Matthäus 4
1Do war JEsus vun den GEist in de Wüstenie föhrt, up dat He vun den Düvel versöcht war.
2Un as He veertig Dag’ un veertig Nächt fastet harr, hunger Em.
3Un de Versöker trä to Em un sprok: Büst Du GOtt Sin Söhn, so sprick, dat düsse Steen Brod warrn.
4Un He antwort un sprok: Dar steiht schreven: De Minsch levt nich alleen vun Brod, sonnern vun jede Wort, dat ut GOtt Sin Mund geiht.
5Do föhr Em de Düvel mit sik in de hillige Stadt un stell Em up de Zinn vun den Tempel,
6Un sprok to Em: Büst Du GOtt Sin Söhn, so lat Di dar rünner, denn dar steiht schreven: He ward Sin Engeln öwer di Befehl dohn, un se ward di up de Hann drägen, up dat du din Föt nich an en Steen stöttst.
7Do sprok JEsus to em: Wedderum steiht schreven: Du schast Gott, din HErrn, nich versöken.
8Wedderum föhr Em de Düvel mit sik up en heel hogen Barg un wies’ Em alle Rieke up de Welt un ehr Herrlichkeit.
9Un sprok to Em: Dat will ik Di alltosam geven, so Du dalfalln un mi anbeden deihst.
10Do sprok JEsus to em: Pack di vun Mi weg, Satan, denn dar steiht schreven: Du schast GOtt, Din HErrn, anbeden un Em alleen deenen.
11Do verleet Em de Düvel. Un süh, do keemen de Engel to Em un deenten Em.
12Do nu JEsus hör, dat Johannes öwerantwort weer, trock He in dat galiläische Land,
13Un verleet de Stadt Nazareth un wahn to Capernaum, dat dar liggt an de See, an de Grenzen vun Zabulon un Nephthalim;
14Up dat erfüllt war, wat dar seggt is vun den Prophet Jesaias, de dar sprickt:
15Dat Land Zabulon un dat Land Nephthalim an den Seeweg, up gündsiet vun den Jordan, un dat heidnische Galiläa,
16Dat Volk, dat in de Düsternis sitt, hett en grot Licht sehn, un de dar sitt an den Ort vun den Dod sin Schatten, de is en Licht upgahn.
17Vun de Tied an fung JEsus an to predigen un to seggen: Doht Buße, dat Himmelriek is neeg herbikamen.
18As nu JEsus an dat galiläische Meer gung, seeg He twee Bröder, Simon, de dar heet Petrus, un Andreas, sin Broder, de smeeten ehr Netten in de See, denn se weern Fischers.
19Un He sprok to se: Folgt Mi na, Ik will ju to Minschenfischers maken.
20Sogliek verleeten se ehr Netten un folgten Em na.
21Un do He vun dar wieder gung, seeg He twee anner Bröder, Jakobus, den Söhn vun Zebedäus, un Johannes, sin Broder, in en Schip mit ehrn Vader Zebedäus, dat se ehr Netten flicken dän, un He reep se.
22Un sogliek verleeten se dat Schip un ehrn Vader un folgten Em na.
23Un JEsus gung umher in dat ganze jüdische Land, lehrte in ehr Scholen un predig dat Evangelium vun dat Riek un heel allerlei Süken un Krankheit unner dat Volk.
24Un dat Gerücht vun Em drung dörch dat ganze syrische Land. Un se brochten to Em allerlie Kranke mit mancherlie Süken un Qualn behaft, de Beseetnen, de Maandsüchtigen un de Gichtigen. Un He mak se all gesund.
25Un veel Volk folg Em na vun Galiläa, vun de tein Städte, vun Jerusalem, ut dat jüdische Land un vun gündsiet vun den Jordan.