Matthäus 6
1Hebbt acht up ju Almosen, dat ji de nich gevt vör de Lüd, dat ji vun se sehn ward, ji hebbt anners keen Lohn bi ju Vader in den Himmel.
2Wenn du nu Almosen gifst, so schast du nich vör di basunen laten, as de Heuchlers doht in de Scholen un up de Straten, up dat se vun de Lüd priest ward. Wahrlich, Ik segg ju, de hebbt ehrn Lohn all weg.
3Wenn du awer Almosen gifst, so lat din linke Hand nich weeten, wat de rechte deiht,
4Up dat din Almosen verborgen wes’, un din Vader, de in dat Verborgene süht, ward di dat apenbar vergelln.
5Un wenn du beden deihst, schast du nich wesen as de Heuchlers, de dar geern staht un bedt in de Scholen un an de Stratenecken, up dat se vun de Lüd sehn ward. Wahrlich, Ik segg ju, se hebbt ehrn Lohn all weg.
6Wenn du awer beden deihst, so gah in din Kamer un slut de Döhr to un bed to din Vader in dat Verborgene. Un din Vader, de in dat Verborgene süht, ward di dat apenbar vergelln.
7Un wenn ji beden doht, schüllt ji nich veel plappern, as de Heiden, denn se meent, se ward hört, wenn se veele Worte makt.
8Darum schüllt ji ju de nich glieken. Ju Vader weet, wat ji nödig hebbt, ehr ji Em beden doht.
9Darum schüllt ji also beden: Uns’ Vader in den Himmel. Din Nam warr hilligt.
10Din Riek komm. Din Will gescheh up de Eer, as in den Himmel.
11Uns’ däglich Brod gif uns hüt.
12Un vergif uns unse Schuld, as wi vergevt unse Schülligers.
13Un föhr uns nich in Versökung, sonnern erlös uns vun dat Öwel. Denn Din is dat Riek un de Kraft un de Herrlichkeit in Ewigkeit. Amen.
14Denn wenn ji de Minschen ehr Fehler vergevt, so ward ju himmlische Vader ju ju Fehler ok vergeven.
15Wenn ji awer de Minschen ehr Fehler nich vergevt, so ward ju Vader ju ju Fehler ok nich vergeven.
16Wenn ji fastet, so schüllt ji nich suer utsehn as de Heuchlers, denn se verstellt ehr Gesicht, up dat se vör de Lüd schient mit ehr Utsehn. Wahrlich, Ik segg ju, de hebbt ehrn Lohn all weg.
17Wenn du awer fasten deihst, so salv din Kopp un wasch din Gesicht,
18Up dat du nich schienst vör de Lüd mit din Fasten, sonnern vör din Vader, De verborgen is, un din Vader, de in dat Verborgene süht, ward di dat apenbar vergelln.
19Ji schüllt ju keen Schätze sammeln up de Eer, wo se de Motten un de Rost freet, un wo de Deev darna gravt un stehlt.
20Sammelt ju awer Schätze in den Himmel, wo se wedder Motten noch Rost freet, un wo de Deev nich nagrav, noch stehlt.
21Denn wo ju Schatz is, dar is ok ju Hart.
22Dat Oog is dat Licht vun den Lief. Wenn din Oog eenfoldig is, so ward din ganze Lief Licht wesen.
23Wenn awer din Oog bös is, so ward din ganze Lief düster wesen. Wenn awer dat Licht, dat in di is, Düsternis is, wa grot ward denn de Finsternis sülvst wesen.
24Keen kann twee Herren deenen. Entweder he ward den een hassen un den annern leef hebben, oder ward den een anhangen un den annern verachten. Ji künnt nich GOtt deenen un den Mammon.
25Darum segg Ik ju: Sorgt nich för ju Leven, wat ji eten un drinken wüllt, ok nich för ju Lief, wat ji antrecken ward. Is dat Leven nich mehr as de Spies? un de Lief mehr as de Kleder?
26Kiekt de Vageln unner den Himmel an, de sai’t nich, de arnt nich, de sammelt nich in de Schün, un ju himmlische Vader nährt se doch. Sünd ji denn nich veel mehr as de?
27Wer is dar mank ju, de sik en Eel länger maken kann, wenn he ok noch so veel darum sorgen deiht?
28Un worum sorgt ji för Kledung? Kiekt de Lilln up dat Feld an, wa de waßt, se arbeit nich un spinnt ok nich.
29Ik segg ju, dat ok Salomo in all sin Herrlichkeit nich kledt west is as een vun se.
30Wenn denn GOtt dat Gras up dat Feld so kledt, dat doch hüt steiht un morgen in den Aben smeeten ward, schull He dat nich veelmehr för ju dohn? O, ji Kleenglövigen!
31Darum schüllt ji nich sorgen un seggen: Wat schüllt wi eten? Wat schüllt wi drinken? Womit schüllt wi uns kleden?
32Na all dat tracht de Heiden. Denn ju himmlische Vader weet, dat ji dat all nödig hebbt.
33Tracht toeerst na GOtts Riek un na Sin Gerechtigkeit, so ward ju all dat tofalln.
34Darum sorgt nich för den annern Morgen, denn de morgende Dag ward för dat Sine sorgen. Dat is genog, dat en jegliche Dag sin eegen Plag hett.