Matthäus 28
1An den Abend awer vun den Sabbat, de anbrickt an den Morgen vun den eersten Fierdag vun de Sabbats, keem Maria Magdalena un de anner Maria, dat Graf to besehn.
2Un süh, dar keem en grot Erdbeven. Denn den HErrn Sin Engel keem vun den Himmel, trä herto, un wölter den Steen vun de Döhr, un sett sik darup.
3Un sin Gestalt weer as de Blitz, un sin Kleed witt as de Snee.
4De Wächters awer verfehrten sik ut Furcht, un warn, as weern se dod.
5Awer de Engel antworte un sprok to de Fruens: West nich bang; ik weet, dat ji JEsus den Gekrüzigten sökt.
6He is nich hier; He is upstahn, as He seggt hett. Kamt her, un seht de Stell, wo de HErr legen hett.
7Un gaht flink hen, un seggt dat Sin Jüngers, dat He upstahn is vun de Doden. Un süh, He ward vör ju hergahn in Galiläa, dar ward ji Em sehn. Süh, ik hef ju dat seggt.
8Un se gungen flink to dat Graf rut, mit Furcht un grote Freud; un leepen, dat se dat Sin Jüngers vertellten. Un as se gahn dän, Sin Jüngers dat to vertelln;
9Süh, do bemöt se JEsus, un sprok: West gegröt! Un se treden to Em, un grepen an Sin Föt, un fulln vör Em dal.
10Do sprok JEsus to se: West nich bang, gaht hen, un verkünnigt dat Min Bröder, dat se hengaht in Galiläa, dar ward se Mi sehn.
11As se awer hengungen, süh, do keemen enige vun de Wächters in de Stadt, un verkünnigten de Hohenpresters Allns, wat sik todragen harr.
12Un se keemen tosamen mit de Öllsten, un heeln en Rat, un geven de Kriegsknechts Geld nog,
13Un sproken: Seggt: »Sin Jüngers keemen in de Nacht, un stohln Em, do wi sleepen.«
14Un wenn dat ward utkamen bi den Landpleger, wüllt wi em to Ruh bringen un maken, dat ji seker sünd.
15Un se neemen dat Geld, un dän, as se lehrt weer. Düt is en allgemeene Red bi de Juden warn bet up den hütigen Dag.
16Awer de ölven Jüngers gungen in Galiläa up en Barg, darhen JEsus se bescheden harr.
17Un as se Em sehn dän, fulln se vör Em dal; enige awer twiefelten.
18Un JEsus trä to se, red’ mit se un sprok: Mi is geven alle Gewalt in den Himmel un up de Eer.
19Darum gaht hen un lehrt alle Völker, un döpt se in den Vader, den Söhn un den hilligen GEist Sin Namen;
20Un lehrt se holn Allns, wat Ik ju befahln hef! Un seht, Ik bün bi ju all Dag’, bet an dat Enn vun de Welt.