Matthäus 5
1Do He awer dat Volk seeg, gung He up en Barg un sett sik, un Sin Jünger treden to Em.
2Un He dä Sin Mund up, lehr se un sprok:
3Selig sünd de, de dar geistlich arm sünd, denn dat Himmelriek is ehr.
4Selig sünd de, de dar Leed drägt, denn de schüllt tröst warrn.
5Selig sünd de Sachtmödigen, denn se ward dat Eerdriek besitten.
6Selig sünd, de dar hungert un döstet na de Gerechtigkeit, denn se schüllt satt warrn.
7Selig sünd de Barmhartigen, denn se schüllt Barmhartigkeit kriegen.
8Selig sünd, de rein vun Harten sünd, denn se schüllt GOtt sehn.
9Selig sünd de Fredenstifters, denn se schüllt GOtt Sin Kinner heeten.
10Selig sünd de, de um de Gerechtigkeit willn verfolgt ward, denn dat Himmelriek is ehr.
11Selig sünd ji, wenn ju de Minschen um Minetwilln smäht un verfolgt un redt allerlie Öwles wedder ju, so se dat leegt.
12West fröhlich un hebbt guden Moth, dat schall ju in den Himmel wol belohnt warrn. Denn so hebbt se verfolgt de Propheten, de vör ju west sünd.
13Ji sünd dat Solt vun de Eer. Wenn nu dat Solt dumm ward, womit schall man denn solten? Dat is to Nicks mehr nütz, as dat man dat rutschüdd un lett dat vun de Lüd wegperrn.
14Ji sünd dat Licht vun de Welt. De Stadt, de up en Barg liggt, kann nich verborgen wesen.
15Man stickt ok nich en Licht an un sett dat unner den Schepel, sonnern up en Lüchter, so lücht dat denn alle, de in dat Hus sünd.
16Also lat ju Licht lüchten vör de Lüd, dat se ju guden Warke sehn un ju Vader in den Himmel priesen doht.
17Ji schüllt nich meenen, dat Ik kamen bün, dat Gesetz oder de Propheten uptolösen. Ik bün nich kamen, uptolösen, sonnern to erfülln.
18Denn Ik segg ju wahrlich: bet dat Himmel un Eer vergaht, schall nich de lüttste Bokstav noch en Tüttel vun dat Gesetz vergahn, bet dat dat all geschehn is.
19Wer nu een vun düsse lütten Gebote uplöst un lehrt de Lüd so, de schall de Lüttste heeten in dat Himmelriek. Wer dat awer deiht un lehrt, de schall grot heeten in dat Himmelriek.
20Denn Ik segg ju: Dat wes’ denn, dat ju Gerechtigkeit beter is as de Schriftgelehrten un Pharisäers ehr, so schüllt ji nich in dat Himmelriek kamen.
21Ji hebbt hört, dat to de Oln seggt is: Du schast Nüms dod maken, denn wer Een dod makt, de schall dat Gericht schüllig wesen.
22Ik awer segg ju: Wer mit sin Broder strieden deiht, de is dat Gericht schüllig. Wer awer to sin Broder seggt: Racha, de is to dat höllische Füer schüllig.
23Darum, wenn du din Gav up den Altar opfern deihst un warrst denn daran denken, dat din Broder wat gegen di hett,
24So lat dar vör den Altar din Gav un gah eerst hen un verdräg di mit din Broder, un kumm denn un opfer din Gav.
25Wes’ bald fredsam gegen din Wedderpart, so lang du noch mit em up den Weg büst, up dat di de Weddersaker nich den Richter öwergeven deiht, un de Richter öwergift di den Deener, un du warrst in dat Stockhus smeeten.
26Ik segg di: Wahrlich, du warrst dar nich rut kamen, bet du den letzten Pennig betahlt hest.
27Ji hebbt hört, dat to de Oln seggt is: Du schast nich ehebreken.
28Ik awer segg ju: Wer en Fru ansüht, se to begehrn, de hett all mit ehr de Ehe braken in sin Hart.
29Argert di awer din rechte Oog, so riet dat ut un smiet dat vun di. Dat is di beter, dat vun din Lidmaten een verdarvt un nich de ganze Lief in de Höll smeeten ward.
30Argert di din rechte Hand, so hau se af un smiet se vun di. Dat is beter, dat vun din Lidmaten een verdarvt un nich din ganze Lief in de Höll smeeten ward.
31Dar is ok seggt: Wer sik vun sin Fru scheedt, de schall ehr geven en Scheedebref.
32Ik awer segg ju: Wer sik vun sin Fru scheeden deiht (dat wes’ denn um Ehebruch), de makt, dat se de Ehe brickt; un wer en scheeden Fru friet, de brickt de Ehe.
33Ji hebbt wieder hört, dat to de Oln seggt is: Du schast keen falschen Eed dohn un schast GOtt din Eed holn.
34Ik awer segg ju, dat ji keenenfalls swörn schüllt, weder bi den Himmel, denn de is GOtt Sin Stohl;
35Noch bi de Eer, denn de is Sin Fotschemel, noch bi Jerusalem, denn se is en groten König sin Stadt.
36Ok schast du nich bi din Kopp swörn, denn du kannst nich en eenzig Haar witt oder swart maken.
37Ju Red schall wesen: Ja, ja, nee, nee. Wat daröwer is, dat is vun Öwel.
38Ji hebbt hört, dat dar seggt is: Oog um Oog, Tän um Tän.
39Ik awer segg ju: Ji schüllt dat Öwel nich wedderstreven, sonnern wenn di Jemand en Slag gift up de rechte Back, denn hol de anner ok hen.
40Un wenn Jemand mit di strieden will un din Rock nehmen, den lat ok din Mantel.
41Un wenn di Jemand nödigt een Mil, so gah twee mit em.
42Gif den, de di beden deiht, un wenn di nich vun den, de vun di afborgen will.
43Ji hebbt hört, dat dar seggt is: Du schast din Nächsten leeven un din Fiend hassen.
44Ik awer segg ju: Leevt ju Fiende, segent, de ju flucht, doht wol de, de ju haßt. Bedt för de, de ju beleidigt un verfolgt.
45Up dat ji Kinner sünd vun ju Vader in den Himmel. Denn He lett Sin Sünn upgahn öwer de Bösen un de Guden un lett regen öwer de Gerechten un de Ungerechten.
46Denn, wenn ji de leef hebbt, so ju leef hebbt, wat ward ji för Lohn hebben? Doht dat de Töllners nich ok?
47Un wenn ji blot to ju Bröders fründlich doht, wat doht ji dar Besonneres mit? Doht de Töllners nich ok so?
48Darum schüllt ji vullkamen wesen, gliek as ju Vader in den Himmel vullkamen is.