Llyfr y Diarhebion 24
1A chenfigenna wrth wŷr annuwiol; ac na chwennych fod gyda hwynt:
2Canys eu calon a fyfyria anrhaith, a’u gwefusau a draetha flinder.
3Trwy ddoethineb yr adeiledir tŷ, a thrwy ddeall y sicrheir ef:
4A thrwy wybodaeth y llenwir y celloedd o bob golud gwerthfawr a hyfryd.
5Gŵr doeth sydd nerthol; a gŵr pwyllog a chwanega ei nerth.
6Canys trwy gyngor doeth y gwnei dy ryfel: a thrwy lawer o gynghorwyr y bydd diogelwch.
7Rhy uchel yw doethineb i ffôl; ni egyr efe ei enau yn y porth.
8Y neb a fwriada ddrygau, a elwir yn ysgeler.
9Bwriad y ffôl sydd bechod; a ffiaidd gan ddynion y gwatwarus.
10Os llwfrhei mewn amser cyfyngder, bychan yw dy nerth.
11Gwared y rhai a lusgir i angau: a ymadawit â’r neb sydd barod i’w lladd?
12Os dywedi, Wele, ni wyddom ni hyn: onid yw pwyswr y calonnau yn deall? a’r hwn sydd yn cadw dy enaid, oni wŷr efe? ac oni thâl efe i bob un yn ôl ei weithred?
13Fy mab, bwyta fêl, canys da yw; a’r dil mêl, canys melys yw i’th enau.
14Felly y bydd gwybodaeth doithineb i’th enaid: os cei di hi, yn ddiau fe fydd gwobr, a’th obaith ni phalla.
15Na chynllwyn di, O annuwiol, wrth drigfa y cyfiawn; na anrheithia ei orffwysfa ef.
16Canys seithwaith y syrth y cyfiawn, ac efe a gyfyd drachefn: ond yr annuwiolion a syrhtinat mewn drygioni.
17Pan syrthio dy elyn, na lawenycha: a phan dramgwyddo, na orfoledded dy galon:
18Rhag i’r ARGLWYDD weled, a bod hynny yn ddrwg yn ei olwg ef, ac iddo droi ei ddig oddi wrtho ef atat ti.
19Nac ymddigia oherwydd y drwgweithredwyr; na chenfigenna wrth yr annuwiolion:
20Canys ni bydd gwobr i’r drygionus: cannwyll yr annuwiolion a ddiffoddir.
21Fy mab, ofna yr ARGLWYDD a’r brenin, ac nac ymyrr â’r rhai anwastad:
22Canys yn ddisymwth y cyfyd cu distryw hwy: a phwy a ŵyr eu dinistr hwy ill dau?
23Dyma hefyd bethau doethion Nid da derbyn wyneb mewn barn.
24Y neb a ddywedo wrth yr annuwiol, Cyfiawn wyt; y bobl a’i melltithiant ef, cenhedloedd a’i ffieiddiant ef:
25Ond i’r neb a’i ceryddo, y bydd hyfrydwch; a bendith dda a ddigwydd iddynt.
26Pawb a gusana wefusau y neb a atebo eiriau uniawn.
27Darpara dy orchwyl oddi allan, a dosbartha ef i ti yn y maes: ac wedi hynny adeilada dy dŷ.
28Na fydd dyst heb achos yn erbyn dy gymydog: ac na huda â’th wefusau
29Na ddywed, Mi a wnaf iddo ef fel y gwnaeth yntau i minnau; mi a dalaf i’r gŵr yn ôl ei weithred.
30Mi a euthum heibio i faes y dyn diog, a heibio i winllan yr angall;
31Ac wele, codasai drain ar hyd-ddo oll; danadl a guddiasai ei wyneb ef; a’i fagwyr gerrig a syrthiasai i lawr.
32Gwelais hyn, a mi a ystyriais yn ddwys; edrychais arno, a chymerais addysg.
33Ychydig gysgu, ychydig hepian, ychydig wasgu dwylo i gysgu:
34Felly y daw dy dlodi megis ymdeithydd, a’th angen fel gŵr arfog.