Llyfr y Diarhebion 3
1Fy mab, na ollwng fy nghyfraith dros gof; ond cadwed dy galon fy ngorchmynion:
2Canys hir ddyddiau, a blynyddoedd bywyd, a heddwch, a chwanegant hwy i ti.
3Na ad i drugaredd a gwirionedd ymadael â thi: clyma hwy am dy wddf, ysgrifenna hwy ar lech dy galon.
4Felly y cei di ras a deall da gerbron DUW a dynion.
5Gobeithia yn yr ARGLWYDD â’th holl galon; ac nac ymddiried i’th ddeall dy hun.
6Yn dy holl ffyrdd cydnebydd ef, ac efe a hyfforddia dy lwybrau.
7Na fydd ddoeth yn dy olwg dy hun: ofna yr ARGLWYDD, a thyn ymaith oddi wrth ddrygioni.
8Hynny a fydd iechyd i’th fogail, a mêr i’th esgyrn.
9Anrhydedda yr ARGLWYDD â’th gyfoeth, ac â’r peth pennaf o’th holl ffrwyth:
10Felly y llenwir dy ysguboriau â digonoldeb, a’th winwryfoedd a dorrant gan win newydd.
11Fy mab, na ddirmyga gerydd yr ARGLWYDD; ac na flina ar ei gosbedigaeth ef;
12Canys y neb a fyddo DUW yn ei garu, efe a’i cerydda, megis tad ei fab annwyl ganddo.
13Gwyn ei fyd y dyn a gaffo ddoethineb, a’r dyn a ddygo ddeall allan.
14Canys gwell yw ei fiarsiandïaeth hi na marsiandïaeth o arian, a’i chynnyrch hi sydd well nag aur coeth.
15Gwerthfawrocach yw hi na gemau: a’r holl bethau dymunol nid ydynt gyffelyb iddi.
16Hir hoedl sydd yn ei llaw ddeau hi ac yn ei llaw aswy y mae cyfoeth a gogoniant.
17Ei ffyrdd hi sydd ffyrdd hyfrydwch, a’i holl lwybrau hi ydynt heddwch.
18Pren bywyd yw hi i’r neb a ymaflo ynddi: a gwyn ei fyd a ddalio ei afael ynddi hi.
19Yr ARGLWYDD trwy ddoethineb a seiliodd y ddaear; trwy ddeall y sicrhaodd efe y nefoedd.
20Trwy ei wybodaeth ef yr hollt odd y dyfnderau, ac y defnynna yr wybrennau wlith.
21Fy mab, na ollwng hwynt allan o’th olwg: cadw ddoethineb a phwyll.
22Yna y byddant yn fywyd i’th enaid, ac yn ras i’th wddf.
23Yna y cei rodio dy ffordd yn ddiofal, a’th droed ni thramgwydda.
24Pan orweddych, nid ofni, ti a orweddi, a’th gwsg fydd felys.
25Nac ofna rhag braw disymwth, na rhag dinistr yr annuwiol pan ddelo.
26Canys yr ARGLWYDD a fydd dy hyder di, ac a geidw dy droed rhag ei ddal.
27Na atal ddaioni oddi wrth y rhai y perthyn iddynt, pan fyddo ar dy law ei wneuthur.
28Na ddywed wrth dy gymydog, Cerdda ymaith, a thyred amser arall, ac yfory mi a roddaf; a chennyt beth yn awr.
29Na feddwl ddrwg yn erbyn dy gymydog, ac yntau yn trigo yn ddiofal yn dy ymyl.
30Nac ymryson â neb heb achos, os efe ni wnaeth ddrwg i ti.
31Na chenfigenna wrth ŵr traws, ac na ddewis yr un o’i ffyrdd ef.
32Canys ffiaidd gan yr ARGLWYDD y cyndyn: ond gyda’r rhai uniawn y mae ei gyfrinach ef.
33Melltith yr ARGLWYDD sydd yn nhŷ yr annuwiol: ond efe a fendithia drigfa y cyfiawn.
34Diau efe a watwar y gwatwarus: ond ei ras a rydd efe i’r gostyngedig.
35Y doethion a etifeddant anrhydedd, a gwarth fydd dyrchafiad ffyliaid.