Llyfr Job 5
1Galw yn awr, od oes neb a etyb i ti, ac at bwy o’r saint y troi di?
2Canys dicllondeb a ladd yr ynfyd, a chenfigen a ladd yr annoeth.
3Mi a welais yr ynfyd yn gwreiddio; ac a felltithiais ei drigfa ef yn ddisymwth.
4Ei feibion ef a bellheir oddi wrth iachawdwriaeth: dryllir hwynt hefyd yn y porth, ac nid oes gwaredydd.
5Yr hwn y bwyty y newynog ei gynhaeaf, wedi iddo ei gymryd o blith drain, a’r sychedig a Iwnc eu cyfoeth.
6Er na ddaw cystudd allan o’r pridd, ac na flagura gofid allan o’r ddaear:
7Ond dyn a aned i flinder, fel yr eheda gwreichionen i fyny.
8Eto myfi a ymgynghorwn â Duw: ac ar DDUW y rhoddwn fy achos:
9Yr hwn sydd yn gwneuthur pethau mawrion ac anchwiliadwy; rhyfeddol heb rifedi:
10Yr hwn sydd yn rhoddi glaw ar wyneb y ddaear; ac yn danfon dyfroedd ar wyneb y meysydd:
11Gan osod rhai isel mewn uchelder; fel y dyrchefir y galarus i iachawd¬wriaeth.
12Efe sydd yn diddymu amcanion y cyfrwys, fel na allo eu dwylo ddwyn dim i ben.
13Efe sydd yn dal y doethion yn eu cyfrwystra: a chyngor y cyndyn a ddiddymir.
14Lliw dydd y cyfarfyddant â thywyllwch, a hwy a balfalant hanner dydd megis lliw nos.
15Yr hwn hefyd a achub y tlawd rhag y cleddyf, rhag eu safn hwy, a rhag llaw y cadarn.
16Felly y mae gobaith i’r tlawd, ac anwiredd yn cau ei safn.
17Wele, gwyn ei fyd y dyn a geryddo Duw; am hynny na ddiystyra gerydd yr Hollalluog.
18Canys efe a glwyfa, ac a rwym: efe a archolla, a’i ddwylo ef a iachant.
19Mewn chwech o gyfyngderau efe a’th wared di; ie, mewn saith ni chyffwrdd drwg â thi.
20Mewn newyn efe a’th wared rhag marwolaeth: ac mewn rhyfel rhag nerth y cleddyf.
21Rhag ffrewyll tafod y’th guddir; ac nid ofni rhag dinistr pan ddelo.
22Mewn dinistr a newyn y chwerddi; ac nid ofni rhag bwystfilod y ddaear.
23Canys â cherrig y maes y byddi mewn cynghrair; a bwystfil y maes hefyd fydd heddychol â thi.
24A thi a gei wybod y bydd heddwch yn dy luest: a thi a ymweli â’th drigfa, ac ni phechi.
25A chei wybod hefyd mai Iluosog fydd dy had, a’th hiliogaeth megis gwellt y ddaear.
26Ti a ddeui mewn henaint i’r bedd, fel y cyfyd ysgafn o ŷd yn ei amser.
27Wele hyn, ni a’i chwiliasom, felly y mae: gwrando hynny, a gwybydd er dy fwyn dy hun.