Llyfr Eseciel 2
1A efe a ddywedodd wrthyf, Mab dyn, saf ar dy draed, a mi a lefaraf wrthyt.
2A'r ysbryd a aeth ynof, pan lefarodd efe wrthyf, ac a'm gosododd ar fy nhraed, fel y clywais yr hwn a lefarodd wrthyf.
3Ac efe a ddywedodd wrthyf, Mab dya, yr ydwyf fi yn dy ddanfon di at feib on Israel, at genedl wrthryfelgar, y rhai a wrthryfelasant i*m herbyn; hwynt-lrivy a'u tadau a droseddasant i'm herbyn, hyd gorff y dydd hwn.
4Meibion wyneb-galed hefyd a chadarn galon yr wyf fi yn dy ddanfon atynt: dywed dithau wrthynt. Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD DDUW.
5A pha un bynnag a wnelont ai gwrando, ai peidio, (canys fy gwrthryfelgar, ydynt,) eto cant wybod fod proffwyd ya eu mysg hwynt.
6Tithau fab dyn, nac ofna rhag" ddynt, ac na arswyda er eu geiriau hwynt, er bod gwrthryfelwyr a drain gyda thi, a thithau yn trigo ymysg ysgorpionau: nae ofna rhag en geiriau hwynt, ac na ddychryna gan eu hwynebau hwynt, er msa ty gwrthryfelgar ydynt.
7Eto llefara di fy ngeiriau wrthynt, pa un bynnag a wnelont ai gwrando w peidio; canys gwrthryfelgar ydynt.
8Tithau fab dyn, gwrando yr hyn yr ydwyf fi yn ei lefaru wrthyt, Na fydd di wrthryfelgar fel y ty gwrthryfelgar hwa; lleda dy safn, a bwyta yr hyn yr ydwyf fi yn ei roddi i ti.
9Yna yr edrychais, ac wele law wedi ei hanfon ataf, ac wele ynddi blyg llyfr.
10Ac efe a'i dadblygodd o'm blacn i; ac yr oedd efe wedi ei ysgrifennu wyneb a chefn; ac yr oedd wedi yagrifennu arno, gator, a griddfan, a gwae.