Llyfr Eseciel 3
1Ac efe a ddywedodd wrthyf, Mab dyn, bwyta yr hyn a geffych, bwyta y llyfr hwn a dos, a llefara wrth d Israel.
2Yna mi a agorais fy safn, ac efe
4wnaeth i mi fwyta'r llyfr hwnnw. 3 Dywedodd hefyd wrthyf, Bwyda dy fol, a llanw dy berfedd, fab dyn, a'r llyfr hwn yr ydwyf fi yn ei roddi atat. Yna y bwyteais; ac yr oedd efe yn fy safn fel mêl o felyster. 4 Ac efe a ddywedodd wrthyf, Mab dyn, cerdda, dos at dy Israel, a llefara a'm geiriau wrthynt.
5Canys nid at bobl o iaith ddieitfar ac o dafodiaith galed y'th anfonir di, ond at dy Israel;
6Nid at bobloedd lawer o iaith ddieithr ac o dafodiaith galed, y rhai ni ddeelli eu hymadroddion. Oni wrandawsai y rhai hynny arnat, pe y'th anfonaswn atynt?
7Eto ty Israel ni fynnant wrando arnat ti; canys m fynnant wrando arnaf fi: oblegid talgryfion a chaled galon ydynt hwy, holl dy Israel.
8Wele, gwneuthmn dy wyneb yn gryf yn erbyn eu hwynebau hwynt, a'th dal yn gryf yn erbyn eu taloennau hwynt.
9Gwneuthum dy daloen fel adamant, yn galetach na'r gallestr: oac ofna bwynt, ac na ddychryna rhag eu hwynebau, er mai ty gwrthryfelgar ydynt.
10Dywedodd hefyd wrthyf. Ha fafa dyn, derbyn a'th galon, a chlyw a'th glustiau, fy holl eiriau a lefarwyf wrthyt.
11Cerdda hefyd, a dos at y gaethglud, at feibion dy bobl, a llefara hefyd wrthynt, a dywed wrthynt, Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD Dpuw; pa un bynnag a wnelont ai gwrando ai peidio.
12Yna yr yabryd a'm cymerodd, a chlywn swn cynnwrf rnawr o'm hoi, ya dywedyd, Bendigedig fyddo gogoniant yr ARGLWYDD o'i Ie.
13A swn adenydd y pethau byw oedd yn cyffwrdd a'i gilydd, a swn yr olwynion ar cu cyfer hwynt, a swn cynnwrf mawr.
14A'r ysbryd a'm cyfododd, ac a'm cymerodd ymaith, a mi a euthum yn chwerw yn angerdd fy ysbryd; ond llaw yr ARGLWYDD oedd gref arnaf.
15A mi a ddeulhum i Tel-abib, at y gaethglud oedd yn aros wrth afon Chebar, a mi a eisteddais lle yr oeddynt hwythau yn eistedd, ie, eisteddais yno saith niwrnod yn syn yn eu plith hwynt.
16Ac ymhen y saith niwrnod y daeth gair yr ARGLWYDD ataf, gan ddywedyd,
17Mab dyn, mi a'th wneuthum di yn wyliedydd i dŷ Israel: am hynny gwrando y gair o'm genau, a rhybuddia hwynt oddi wrthyf fi.
18Pan ddywedwyf wrth y drygionus, Gan farw y byddi farw; oni rybuddi ef, ac oni leferi i rybuddio y drygionus oddi wrth ei ddrycffordd, fel y byddo byw; y drygionus hwn a fydd farw yn ei anwiredd: ond ei waed ef a ofynnaf fi ar dy law di.
19Ond os rhybuddi y drygionus, ac yntau heb droi oddi wrth ei ddrygioni, na'i ffordd ddrygionus, efe a fydd marw yn ei ddrygioni; ond ti a achubaist dy enaid. y
20Hefyd pan ddychwelo y cyfiawn oddi wrth ei gyfiawnder, a gwneuthur camwedd, a rhoddi ohonof dramgwydd o'i flaen ef, efe fydd farw: am na rybuddiaist ef, am ei bechod y bydd efe farw, a'i gyfiawnder yr hwn a wnaeth efe ni chofir; ond ei waed ef a ofynnaf ar dy law di.
21Ond os tydi a rybuddi y cyfiawn, rhag pechu o'r cyfiawn, ac na phecho efe; gan fyw y bydd efe byw, am ei rybuddio: a thithau a achubaist dy enaid.
22Ac yno y bu llaw yr ARGLWYDD arnaf, ac efe a ddywedodd wrthyf, Cyfod, dos i'r gwastadedd, ac yno y llefaraf wrthyt.
23Yna y cyfodais, ac yr euthum fr gwastadedd: ac wele ogoniant yr Aft-GLWYDD yn sefyll yno, fel y gogoniant a welswn wrth afon Chebar: a mi a syrth iais ar fy wyneb.
24Yna yr aeth yr ysbryd ynof, ac a'm gosododd ar fy nhraed, ac a ymddiddan.odd a mi, ac a ddywedodd wrthyf, DOS, a chae arnat o fewn dy dy.
25Tithau fab dyn, wele, hwy a roddani rwymau arnat, ac a'th rwymant a hwynt, ac na ddos allan yn eu plith.
26A mi a wnaf i'th dafod lynu wrth daflod dy enau, a thi a wneir yn fud, ac ni byddi iddynt yn geryddwr: canys ty gwrthryfelgar ydynt.
27Ond pan lefarwyf wrthyt, yr agoraf dy safn, a dywedi wrthynt. Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD DDUW: Yr hwn a wrandawo, gwrandawed; a'r hwn a beidio, peidied: canys ty gwrthryfelgar ydynt.