Llyfr Numeri 17
1Ei gadael hi yn lle coffadwriaeth yn erbyn y gwrthryfelwyr. A llefarodd yr Arglwydd wrth Moses, gan ddywedyd,
2Llefara wrth feibion Israel, a chymmer gan bob un o honynt wïalen, yn ol tŷ eu tadau, sef gan bob un o’u pennaethiaid, yn ol tŷ eu tadau, deuddeg gwïalen; ysgrifena enw pob un ar ei wïalen.
3Ac ysgrifena enw Aaron ar wïalen Lefi: canys un wïalen fydd dros bob pennaeth tŷ eu tadau.
4A gâd hwynt ym mhabell y cyfarfod, ger bron y dystiolaeth, lle y cyfarfyddaf â chwi.
5A gwïalen y gwr a ddewiswyf, a flodeua: a mi a wnaf i furmur meibion Israel, y rhai y maent yn ei furmur i’ch erbyn, beidio â mi.
6¶ A llefarodd Moses wrth feibion Israel: a’u holl bennaethiaid a roddasant atto wialen dros bob pennaeth, yn ol tŷ eu tadau, sef deuddeg gwïalen; a gwïalen Aaron oedd ym mysg eu gwïail hwynt.
7A Moses a adawodd y gwïail ger bron yr Arglwydd, ym mhabell y dystiolaeth.
8A thrannoeth y daeth Moses i babell y dystiolaeth: ac wele, gwïalen Aaron dros dŷ Lefi a flagurasai, ac a fwriasai flagur, ac a flodeuasai flodau, ac a ddygasai almonau.
9A dug Moses allan yr holl wïail oddi ger bron yr Arglwydd at holl feibion Israel. Hwythau a edrychasant, ac a gymmerasant bob un ei wïalen ei hun.
10¶ A dywedodd yr Arglwydd wrth Moses, Dod wïalen Aaron drachefn ger bron y dystiolaeth, i’w chadw yn arwydd i’r meibion gwrthryfelgar; fel y gwnelech i’w tuchan hwynt beidio â mi, ac na byddont feirw.
11A gwnaeth Moses fel y gorchymynodd yr Arglwydd iddo; felly y gwnaeth efe.
12A meibion Israel a lefarasant wrth Moses, gan ddywedyd, Wele ni yn trengi; darfu am danom, darfu am danom ni oll.
13Bydd farw pob un gan nesâu a nesao i dabernacl yr Arglwydd. A wneir pen am danom gan drengi?