Psalmen 101
1HEere verhoort mijn ghebedt, ende mijnen roep laet tot v comen.
2En keert v aensicht van my niet, in wat dach dat ick ghequelt worde soo neycht tot my v oore. In wat dach dat ick v aenroepen sal, verhoort my haestelijck.
3Want mijn daghen sijn vergaen als eenen roock, ende mijn beenderen sijn als eenen verbranden roost verdorret.
4Ick ben gheslaghen als hoy, ende mijn herte is dorre gheworden, om dat ick vergheten hebbe mijn broot te eten.
5Van die stemme mijns suchtens, is mijn ghebeente aen mijn vleesch ghecleeft.
6Ick ben ghelijck worden den pellicaen der woestijnen, ick ben worden als een nachtraue int huys.
7Ick heb ghewaect ende ben gheworden als een mussche alleen woonende int dack
8Den gheheelen dach bescimpten my mijn vianden, ende die my presen swoeren teghen my.
9Om dat ick asschen als broot adt, ende mijnen dranc met weenen mengde.
10Van daensicht der verbolgentheyt van uwer gramscappen, want opheffende hebdi my ghestooten.
11Mijn daghen sijn als een scaduwe gheweken, ende ick ben als hoy dorre gheworden.
12Maer ghy Heere blijft inder eewicheyt, ende v ghedenckenisse van gheslachte tot gheslachte.
13Ghy Heere sult opstaende Sions ontfermen, want tis tijt haers te ontfermen, want den tijt is ghecomen.
14Want uwen dienaers hebben haer steenen behaecht, ende haerder eerden sullen sij ontfermen.
15Ende die Heydenen sullen uwen naem vreesen Heere, ende alle die coninghen van eertrijcke v glorie.
16Want die Heere heeft Sion opghetimmert, ende hy sal ghesien worden in sijn glorie.
17Hy heeft ghesien totten ghebede der ootmoediger, ende hy en heeft hen ghebedt niet versmaet.
18Laet dese dinghen scrijuen tot die ander gheboorte, ende tvolck dat gheschapen sal worden sal den Heere louen.
19Want hy heeft neder ghesien van sijn hooghe heylighe plaetse, die Heere heeft vanden hemel op die eerde ghesien.
20Om dat hy hooren soude dat suchten der gheuanghenen, dat hy ontbinden soude die kinderen vanden ghedoodden.
21Om dat sij vercondighen souden in Sion den naem des Heeren, ende sijnen lof in Ierusalem.
22Als die volcken versaemden in een, ende die coninghen om den Heere te dienen.
23Heeft hy hem gheantwoort inden wech sijnder cracht, die cortheyt mijnder daghen vercondicht my.
24En roept my niet wederom in die helicht mijnder daghen, van gheslachte tot gheslachte sijn v iaren.
25Van ierst hebdi Heere die eerde ghefundeert, ende uwer handen wercken sijn die hemelen.
26Sij sullen vergaen maer ghy blijft altijt, ende sij sullen alle ghelijck een cleedt verouderen. Ende ghelijck een decsel cleedt suldise veranderen, ende sij sullen verandert worden,
27maer ghy sijt die selue, ende v iaren en sullen niet vergaen.
28Die kinderen uwer knechten sullen woonen, ende hen saet sal beclijuen inder eewicheyt.