Psalmen 40
1SAlich is die man die hem verstaet op den behoeuighen ende den armen, inden quaden dach sal hem die Heere verlossen.
2Die Heere bewaere hem, ende make hem leuende, ende hy make hem salick op die eerde, ende hy en leuere hem niet inden wille van sijnen vianden.
3Die Heere come hem ter helpen op dat bedde van sijnder pijnen, alle sijn rustplaetse hebdi omghekeert in zijn cranckheyt.
4Ick heb gheseyt Heere ontfermt v mijnder, gheneest mijn ziele, want ick heb v misdaen.
5Mijn vianden hebben my quaet gheseyt, wanneer sal hy steruen ende wanneer sal zijnen naem vergaen?
6Ende al wandelde hy om te sien, soo sprack hy ydelheden, zijn herte heeft boosheyt vergadert voer sij seluen. Hy ginck buyten wt, ende sprack tsamen van dat selue.
7Teghen my hebben alle mijn vianden heymelijcke spraeck ghehadt, teghen my hebben sij my quaet ghedacht.
8Een onrecht woert hebben sij teghen my ghestelt, meyndi dat hy die slaept daer toe niet doen en sal om op te staen?
9Want die mensch mijns vreedts daer ick in ghehoept hebbe, die mijn brooden adt, heeft my grootelijck onder die voeten ghetreden.
10Maer ghy Heere ontfermt v mijnder, ende verwect my, ende ick salt hen weder loonen.
11Daer aen heb ic bekent dat ghy my ghewilt hebt, want mijn viant en sal hem niet verblijden ouer my.
12Maer my hebdi om die onnooselheyt ontfanghen ende ghy hebt my vast ghemaect in v aensicht inder eewicheyt.
13Ghebenedijt is die Heere Godt van Israel vander eewicheyt tot die euwe der eewen, dat ghesciede, dat ghesciede.