Psalmen 108
1GOdt en verswijcht mijnen loff niet, want den mont des sondaers, ende den mont des bedrieghers is ouer my gheopent.
2Sy hebben teghen my ghesproken, met een bedrieghelijcke tonghe met hatighen woerden hebben sij my omuanghen, ende my bestreden sonder sake.
3Voer tghene dat sij my bemint hebben souden, soe hebben zij my ghelastert, maer ick badt.
4Ende sij hebben teghen my ghestelt quade dinghen voer goede, ende haet voer mijn liefde.
5Stelt ouer hem den sondaer, ende die duyuel stae te sijnder rechter hant.
6Als hy gheordeelt wort soe laet hem verdoemt wt gaen, ende sijn ghebedt worde tot sonde gheacht.
7Luttel moeten sijn daghen worden, ende sijn bisdom moet een ander ontfanghen.
8Laet sijn kinderen weesen worden, ende sijn huysvrouwe weduwe.
9Sijn kinderen moeten onghestadich wech ghevoert worden, ende broot bidden ende sij moeten wt ghedreuen worden van hen woninghen.
10Laet den woekenaer alle sijn goet doersoeken, ende die vremde moeten alle sijnen arbeyt beroouen.
11Hem en sij gheen helper, noch daer en sij niemant die sijnder weesen bermherticheyt doe.
12Laet sijn kinderen te niet worden, in een gheboerte soe laet sijnen naem vergaen.
13Ter ghedenckenisse laet comen sijnder vaderen boosheyt in daenschouwen des Heeren, ende sijnder moeder sonden en laet niet wtghevaecht worden.
14Laetse altijt sijn teghen den Heere, ende laet vander eerden hen ghedenckenisse vergaen,
15om dat hy niet en is ghedachtich gheweest bermherticheyt te doene.
16Ende hy heeft veruolcht eenen armen mensch, ende eenen bedelaer, ende den bedructen van herten om te dooden.
17Ende hy heeft die vermaledijnghe bemint, ende sij sal hem comen, ende hy en heeft die benedijnghe niet ghewilt ende sij sal verre van hem gaen. Ende hy heeft die maledijnghe aenghedaen als een cleedt, ende sij is inghegaen als water in sijn binnenste, ende ghelijck olie in sijn beenderen.
18Laetse hem worden als een cleedt daer hi mede ghedect wort, ende als eenen riem daer hy altijt mede omgort wordt.
19Dats hen werck die my lasteren by den Heere, ende die quaet spreken teghen mijn ziele.
20Ende ghy Heere Heere doet met my om uwen naem, want suet is v bermherticheyt. Verlost my
21want ic ben behoeuich ende arme, ende mijn herte es heel verbaest binnen my.
22Ghelijck een scaduwe als sij nederdaelt soe ben ic wech ghenomen, ende ick ben wtghestooten als die sprinchanen.
23Mijn knyen sijn cranck gheworden vant vasten, ende mijn vleesch is verandert om die olie.
24Ende ick ben hen versmaetheyt gheworden, sij hebben my ghesien ende hen hoofden ghescudt.
25Helpt my Heere mijn Godt, maect my salich na uwe bermherticheyt.
26Ende laet hen weten dat dit v hant is, ende dat ghy Heere die ghedaen hebt.
27Sy sullen vermalendijden ende ghy sult benedijden, laetse bescaemt worden die teghen my opstaen, maer v dienaer sal hem verblijden.
28Laetse aenghedaen worden met bescaemptheden die my lasteren, ende laetse met hen scande ouerdect worden als met een dobbel cleedt.
29Ick sal den Heere wtermaten seer belijden doer mijnen mont, ende int midden van veel menschen sal ick hem louen.
30Want hy ghestaen heeft ter rechter sijden vanden armen, dat hy vanden veruolghers mijn ziele verlossen soude.