Psalmen 67
1GOdt stae op, ende verstroyt moeten worden alle zijn vianden ende van zijn aensicht moeten sij vlieden die hem haten.
2Ghelijck eenen roock vergaet, alsoe moeten zij vergaen, ghelijck was versmelt voer daenschijn des viers, alsoo moeten die sondaers vergaen van daenschijn Godts.
3Ende die gherechtighe moeten blijdelijck eten, ende verhueghen in daenschijn Godts, ende laetse ghenoechte maken in blijscappe.
4Singhet den Heere, segghet loff sanck zijnen naeme, maect hem eenen wech die opclimt bouen der sonnen onderganck, Heere is sijnen naem. Verhuecht v in sijn aenschouwen, sij sullen verbaest worden van sijn aensicht,
5die der weesen vader is ende der weduwen richter. Godt is in sijn heylighe plaetse,
6Godt die in een huys doet woonen die van eender manieren zijn. Die de gheuanghenen wtleydt met stercheyt, desghelijcs oock die ghene die verbitteren die daer woonen in die grauen.
7Godt doen ghy wt ghinct voer daensicht van uwen volcke, als ghy doerghinct in die woestijne.
8Doen beefde die aerde ende die hemelen druypten, van daensicht Godts van Sinai, van daenschijn Godts van Israel.
9Eenen willighen reghen suldi wt sceyden Godt uwer erffenissen, ende sij is cranck gheworden, maer ghy hebtse volmaect.
10V dieren sullen daer in woonen Godt ghy hebt in uwe soeticheyt, den armen bereyt.
11Die Heere sal dwoert gheuen den Euangelijsche predicanten, met grooter cracht.
12Die coninck der heyrscharen vanden lieuen beminden, ende van die schoonheyt des huys het wtdeylen der roouen.
13Eest dat ghy slaept int midden der loten soo sullen die vederen der duyuen versiluert sijn, ende het achterste van haren rugghe in bleecke gout verwe.
14Als die hemelsche die coninghen onderscheyt op haer, soo sullen sij wit ghemaect worden bouen den sneu in Selmon,
15den berch Godts es eenen vetten berch. Eenen gheronnen berch eenen vetten berch,
16waer om siedi aen die gheronnen berghen? Den berch daer Gode in behaecht heeft te woonen, want die Heere sal daer woonen totten eynde.
17Die waghenen Godts sijn in thien duysenden menichfuldich, veel duysenden blijschap makende, die Heere es in hen, in Sinai, in die heylighe plaetse.
18Ghy sijt gheclommen int hooghe, ghy hebt gheuanghen die gheuanghenisse, ghy hebt gauen ontfanghen in die menschen. Ende oock hebdi ontfanghen die ghene die niet en gheloouen, dat Godt daer in woont.
19Ghebenedijt sij die Heere tot allen daghen, een voerspoedighe reijse sal hy ons maken Godt die ons salich maect.
20Ons Godt es een Godt om salich te maken ende den wtganck der doot is des Heeren des Heeren.
21Maer nochtans sal Godt in stucken breken die hoofden van zijnen vianden, den top des hayrs der gheender die in hen misdaden wandelen.
22Die Heere heeft gheseyt wt Basan sal icse omkeeren, ick salse ommekeeren tot in die diepte der zee.
23Dat uwen voet gheuerwet worde int bloet, van die vianden die tonghe uwer honden van tselue.
24Sij hebben v inganghen ghesien Godt, die inghanghen mijns Godts, mijns conincs die in de heylighe plaetse is.
25Die Princen hebben voer comen versaemt metten sanghers, int midden der iongher dochters der trommelslagherinnen.
26In die kercken ghebenedijt Godt, den Heere van Israels fonteynen.
27Daer es Beniamin dat ioncsken inden ouerganck sijns gheests. Die Princen van Iuda sijn hen leydtsmannen, die Princen van Zabulon, die Princen van Nephtali.
28Ghebiedt Godt uwer cracht, macht stantachtich Godt tghene dat ghy in ons ghewracht hebt.
29Van uwen tempel in Ierusalem sullen die coninghen v ghiften offeren.
30Straft die wilde dieren des riets, die vergaderinghe der stieren onder die coeyen der volcken, om dat sij wtsluyten souden die gheproeft zijn doert siluer. Verstroyt die Heydenen die orloghen willen,
31daer sullen boden comen wt Egypten, dat Morianen landt sal zijn handen tot Gode wtsteken.
32Ghy conincrijcken der aerden singhet Gode, singhet loff den Heere. Singt loff Gode
33die opden hemel des hemels climt ten oosten. Siet hy sal zijnder stemmen gheuen een stemme van crachte,
34gheeft Gode glorie, ouer Israel es zijn heerlijcheyt, ende zijn macht in die wolcken.
35Wonderlijck es Godt in zijn heylighen, Israels Godt sal cracht gheuen, ende stercheyt zijnen volcke, ghebenedijt sij Godt.