Psalmen 145
1MYn ziele louet den Heere, ick sal den Heere louen in mijn leuen, ic sal den Heere lofsinghen soe lange als ick wesen sal. En wilt v niet betrouwen op die princen,
2in die kinderen der menschen daer gheen salicheyt in en is.
3Sijnen gheest sal wtgaen ende sal wederkeeren in sijn lant, in dien dach sullen alle hen ghedachten vergaen.
4Salich is hy wiens helper is die Godt van Iacob, wiens hope is inden Heere sijnen Godt
5die ghemaect heeft hemel ende eerde die zee ende alle dat daer in es.
6Die de waerheyt bewaert inder eewicheyt, die den ghenen die onrecht lijden recht doet, die den hongherighen spijse gheeft. Die Heere ontbindt die gheueterde,
7die Heere verlicht die blinde. Die Heere richt op die neder ghestooten sijn, die Heere bemint die rechtuerdighe.
8Die Heere bewaert die vreemdelinghen, die weese ende weduwe sal hy ontfanghen, ende die weghen der sondaren sal hy vernielen.
9Die Heere sal regneren inder eewicheyt v Godt Sion, van gheslachte tot gheslachte.