Psalmen 87
1HEere Godt mijnder salicheyt, inden dach heb ick gheroepen, ende des nachts voor v.
2Laet voor v aenschijn ingaen mijn ghebedt neycht v oore tot mijnder bedinghen.
3Want mijn ziele is met quade veruult, ende mijn leuen is nae by der hellen ghenaect.
4Ick ben gheacht gheweest metten ghenen die inden cuyl nederdalen, ick ben gheworden als een mensch sonder helpe,
5onder die dooden vrij. Ghelijck die ghewonde slapende in die grauen, der welcker ghy niet meer ghedachtich en sijt, ende si sijn van uwer hant verstooten.
6Sij hebben mi ghestelt inden ondersten cuyl, in die duyster plaetsen, ende in die scaduwe der doot.
7Op my is v verbolghentheyt gheuesticht, ende allen v vloeden hebdi ouer my gheleydt.
8Verre hebdi mijn bekende van my ghemaect, si hebben my ghestelt hen tot een afgrijselijcheyt. Ick ben gheleuert, ende ick en ghinck niet wt,
9mijn ooghen worden cranck van ghebreckelijcheyt. Ick heb tot v gheroepen Heere alle den dach, ick heb mijn handen tot v wtghestrect.
10Suldi den dooden wonderlijcke dinghen doen? oft sullense die medecijn meesters verwecken vander doot ende sullen sij v belijden?
11Sal oock iemant int graf v bermherticheyt vertellen, ende v waerheyt in die verderffenisse?
12Sullen in die duysternissen v wonderlijcheden bekent worden, ende v rechtuerdicheden in dlant der verghetenheyt?
13Ende ick heb tot v Heere gheroepen, ende vroech sal mijn ghebedt v voorcomen.
14Heere waerom verstoot ghy mijn ghebedt, waerom keert ghy v aensicht van my?
15Arm ben ick ende in arbeyden van mijnder ioncheyt af, maer verhauen ben ick vernedert gheweest ende verbaest.
16Ouer my sijn v gramscappen door ghegaen, ende v veruaerlijcheden hebben my verbaest ghemaect.
17Sij hebben my omuanghen ghelijc water, den gheheelen dach hebben sij my omringhet tsamen.
18Ghy hebt verre van my ghedaen mijnen vrint ende naesten, ende mijn bekende vander allendicheyt.