Psalmen 58
1VErlost my van mijnen vianden mijn Godt, ende vanden ghenen die teghen my opstaen verlost my.
2Verlost my vanden ghenen die boosheyt doen, ende vanden bloetstortende mannen behoudt my.
3Want siet sy hebben mijn ziele gheuanghen, die stercke sijn op my gheuallen.
4Ten is mijn boosheyt niet noch mijn sonde o Heere, sonder boosheyt heb ick gheloopen ende bescict.
5Staet op my te ghemoete ende aensiet, ende ghy Heere godt der heyrcrachten, Godt van Israel. Aendenct om te besoecken alle die heydenen, en wilt niet ontfermen alle den ghenen die boosheyt bedrijuen.
6Sy sullen omghekeert worden teghen auont, ende sullen hongher lijden als honden, ende die stadt ommegaen.
7Siet sy sullen met haren mont spreken, ende een sweert es in hen lippen, want wie heuet ghehoort?
8Ende ghy Heere sultse bespotten, ende te niete suldi brenghen alle die Heydenen.
9Mijn sterckheyt sal ick tot v bewaren, want ghy Godt sijt mijn ontfangher,
10mijn Godt, sijn bermherticheyt sal my voercomen.
11Godt heeft my vertoont ouer mijn vianden, en wiltse niet dooden, op dat sij te gheenen tijden vergheten mijn volck. Verstroytse doer v macht, ende setse aff Heere mijn bescermer.
12Die misdaet haers monts, ende die sprake van haren lippen, ende laetse gheuanghen worden in hen houerdie. Ende van die vervloeckinghe ende vander loghenen sullen sij vercondicht worden
13in die voleyndinghe in den torn van die voleyndinghe ende sy en sullen niet wesen. Ende sij sullen weten dat Godt heerscappie hebben sal ouer Iacob, ende ouer die eynden der eerden.
14Sij sullen omghekeert worden teghen den auont, ende hongher lijden als honden, ende sij sullen die stade ommegaen.
15Sij sullen verstroyt worden om te eten, maer eest dat sij niet versaedt en worden, soo sullen sij ooc murmureren.
16Maer ick sal singhen v stercheyt, ende ick sal vroech verheffen v bermherticheyt. Want ghy sijt gheworden mijn ontfangher, ende mijn toe vlucht in den dach mijns lijdens.
17Mijn helper v sal ic singhen, want ghy sijt Godt mijn ontfangher, mijn Godt, mijn bermherticheyt.